من به پارانویید شدید مبتلا هستم و زندگی کردم برام عذاب شده. همیشه فکر می کنم یه عده دنبال من هستن تا منو اذیت کنن. هر جا میرم اگه دوربین باشه از اونجا نمیرم چون میترسم آدماهای مزاحم منو پیدا کنن و بکشن. حتی اتاق خودمم برای اینکه ببینم دوربین کار نذاشته باشن چک میکنم. دوست صمیمی اصلا ندارم چون فکر می کنم بقیه دشمن من هستن و میخوان زیرآب منو بزنن. به خانواده خودم مشکوک نیستم ولی ازشون فاصله میگیرم چون پیش اومده چند بار فکر کنم میخوان منو بکشن تا اموالم رو بالا بکشن. رانندگی خیلی برام سخته و میترسم کسی عمدا بزنه به ماشینم و سوقصد کنه بهم.

از داشتن رابطه با جنس مخالف خیلی میترسم چون فکر می کنم اونا ممکنه منو عمدا باردار کنن تا مجبور به ازدواج شم بعد با توطئه اموالم رو بالا بکشن.

من شبها موقع خوابیدن هم آرامش ندارم و نصفه شب از خواب بیدار میشم و تو ذهنم تصور میکنم بقیه چه نقشه هایی دارن بر علیه من میکشن یا اگه توی کاری شکست خوردم حتما زیرآب منو زدن. گاهی از استرس بالا میارم و مجبور میشم مقدار زیادی قرص آرامبخش بخورم تا کمی آروم شم. روانپزشک هم رفتم قرص داد ولی نمیتونم بخورمشون چون میدونم تاثیری نداره و فقط خواستن پولای منو بالا بکشن. همش میگم پس لذت زندگی کجاست؟

همیشه باید موقع خوابیدن در و پنجره ها رو قفل کنم تا کسی نتونه بیاد اذیت کنه یا منو بکشه. اعتماد کردن به بقیه کاریه که هیچ وقت نتونستم انجام بدم و اصلا روحیه کار تیمی ندارم چون با خودم میگم همه زیرآب زن هستن و مجبورم خودم تتهایی کار کنم.