داستان ماورایی – دوراهی زندگی من قسمت دوم – نوشته پیمان

یکی از صبح های بهاری بود که تصمیم گرفتم به دنبال یک استاد بگردم پیدا کردن یک استاد اونم در این زمینه بسیار سخت بود البته سخت که نه غیر ممکن بود اونایی که خیلی خوب بودند یا در شهرما نبودن یا به کسی یاد نمی دادند ولی خوب من نمی‌خواستم ناامید بشم پس تلاش بیشتری کرد خیلی گشتم ولی بلاخره یه استاد پیدا کردم اون قبول کرد که در طی چندین سال چند سال به من آموزش دهد خیلی مشتاق بودم که توانستم استادی در این زمینه پیدا کنم در طی چندین ماه چیزهای زیادی یاد گرفتم همانطور که گفته بودم استعدادشو داشتم و خیلی زیادم به خودم فشار میاوردم فکر میکردم که هر چقدر بیشتر تمرین کنم زودتر موفق میشم حال خوب ظاهراً این دفعه من در اشتباه بودم حدوداً یک سال گذشته بود از این که یک استاد داشتم بعد این یک سال استادم تمرینی بهم داد تمرین سخت برای تمرکز فکر باور نکردی این تمرین خیلی پیچیده بود ولی سعی میکنم خیلی ساده براتون بگم این تمرین این بود که باید حدودا اخر های شب در زمانی که نسبتا خسته هستم مدیتشین به خصوصی را انجام دهم باید سعی کنم در طی یک ساعت هر شب یکی از بدترین بهترین و خجالت اور ترین خاطراتم را به یاد بیارم و روی ان تمرکز کنم که وقتی در حال مدیتیشن هستم این خاطرات مزاحمم نشن و بتونم تمرکزم رو ادامه بدم حداکثر این تمرین یک ساعت بود ولی من مثل همیشه زیاده روی کردم تا حدود ۴ یا ۵ صبح بیدار می موندم و به تمرکزم ادامه می دادم چند هفته ادامه دادم و بیش از حد خودمو خسته کردم و باعث شدم ذهنم اسیب جدی ببینه و باعث بشه که به بیمارستان بی افتم عصب های ذهنم بسیار ظعیف شده بود و دیگر به هیچ عنوان نمی تونستم ذهنمو درگیر و کلا بخاطر چیزی عصبانی یا ناراحت بشم و اینجا بود که ظاهرا همون علاقه زندگیم باعث شد اسیب ببینم هر چند که تقصیر خودم بود ظاهرا در دو راهی زندگیم مصیر اشتباهی رو انتخاب کرده بودم و دیگر دست از ماورا برداشتم ولی به کسایی که به این علم وارد میشن این نصیحت رو دارم که اگر قصد بیشرفت در این علم رو دارن هرگز مثل من عجله نکنن که باعث نشه یک عمر حصرت خورد که نتونستیم موفق بشیم

پایان……….

نویسنده: پیمان