بررسی جن گیری یا خروج جن از بدن در ادیان مختلف

جن گیری یا Exorcism به طور کلی به مراسم روحی یا مذهبی خارج کردن موجودات غیرارگانیک مثل جن از بدن افراد یا دور کردن اونها از یک منطقه گفته میشه و باور بر اینه که اون افراد یا اماکن، تسخیر شده هستن. بسته به اعتقاد فرد جنگیر ممکنه مراسمی اجرا و از جن خواسته بشه قسمی بخوره و از بدن شخص خارج بشه و یا فقط به نام های مقدس پناه برده بشه و به جن دستور داده بشه که بدن فرد رو ترک کنه. جنگیری رو میشه یک باور بسیار قدیمی دونست که انواع اون در ادیان و آیین های مختلف پیدا میشه.

جنگیری در آیین ها و ادیان مختلف

۱- جن گیری در بودیسم

شبیه ترین مراسم جنگیری در بودیسم مراسمی هست که در تبت در روز خاصی برگزار میشه و تمرکز اون روی دور کردن همه ارواح شیطانی و نیروهای منفی و بدشانسی های سال گذشته و امید به شروع سالی جدید در صلح و آرامش هست. معبدهای تبت در این روز مراسم مذهبی مختلفی برگزار می کنن و خانواده ها خانه خودشون رو تمیز و تزئین می کنن و نوعی سوپ نودل مخصوص می خورن. در عصر، مردم مشعل هایی رو حمل می کنن و کلمات جنگیری رو ادا می کنن.

۲- جن گیری در هندوئیسم

جنگیری در هندوئیسم به طور گسترده انجام میشه و در وداها یا کتاب های مقدس هندوها رمز و رازهای این کار نوشته شده. اساسا برای این منظور از مانترا یا اذکار و قربانی کردن، هم در آیین ودایی و هم تانترا استفاده می شه. از روش های مورد استفاده دیگه میشه به نگهداری عکس قدیسین این آیین در خانه، سوزاندن عود و پاشیدن آب از رودخانه های مقدس به اماکن مورد نظر اشاره کرد. هدف اصلی این کار دور کردن ارواح مزاحم و کمک به اونها برای آزاد شدن از دلبستگی های مادی و عبور راحت تر هست.

البته موضوع جنگیری در هندوئیسم با ادیان ابراهیمی تفاوت های بسیار زیادی داره. هندوها معتقد هستن که روح انسان های ضعیف، بعد از مرگ ممکنه توی این جهان گیر کنن و نتونن راه خودشون رو به منظور آمادگی برای تناسخ بعدی پیدا کنن. پس، از انرژی انسان های زنده استفاده می کنن و اونها رو تسخیر می کنن. راه رهایی از این ارواح رو هم بالا بردن آگاهی این ارواح گم گشته می دونن که توسط آب مقدس، گفتن مانترا و قربانی قابل انجامه. پس روش جنگیری اونها حالت جنگ نداره و نوعی دلسوزی و همراهی برای روح سرگردان هست. البته می دونیم که باورهای اونها متفاوت با ما هست و ارواح سرگردان از دید اسلام وجود ندارن. تفاوت دیگه اینکه اونها نیروهای شیطانی رو قوی تر از این می بینن که بخوان بدن یه انسان معمولی رو تسخیر کنن و به تصور اونها این باعث محدود شدن قدرت اون نیروهای شیطانی میشه.

۳- جن گیری در تائوئیسم (آیین سنتی چین)

جنگیری در تائوئیسم به دو دلیل انجام میشه. اول اینکه یک فرد ممکنه به طور خواسته یا ناخواسته به یک روح آسیب بزنه و یا مزاحم اون بشه. روح هم از اون انتقام میگیره. دوم اینکه ممکنه فرد زنده دیگه ای با جادوی سیاه، روح رو به قربانی روانه کنه و اون رو تسخیر کنه. برای دفع این ارواح مزاحم، راهبان تائوئیست مراسم مختلفی مثل گفتن اذکار، انجام حرکات فیزیکی و دعا کردن رو انجام میدن تا روح رو از فرد دور کنن. گاهی اوقات هم رهبران این آیین با استفاده های سلاح های تیز به بدن خودشون آسیب میزنن تا خون خارج بشه. به باور اونها این خون نقش محافظت کننده داره و بعد از خاتمه مراسم جنگیری این خون به دستمال، آغشته شده و در در خانه ها قرار می گیره تا محافظتی باشه در برابر ورود ارواح شیطانی.

روح مزاحم هم در تائوئیسم همون مفهوم روح در هندوئیسم رو داره یعنی روح انسان های مرده که می تونه به خاطر خشم یا جهل و دلایل دیگه مزاحم انسان های زنده بشه.

۴- جن گیری در یهودیت

مراسم جنگیری در یهودیت عمدتا توسط ربی (به معنی استاد تورات یا پژوهشگر مرجع دینی یهود) انجام میشه. ده مرد بالغ دیگه هم در این مراسم حضور دارن و به دور فرد جنزده حلقه می زنن و متون مقدس خاصی رو تکرار می کنن. سپس ربی در شوفار (نوعی ساز بادی یهودی) میدمه. البته همین دمیدن هم با گفتن اذکار متعدد هست تا بدن فرد تسخیر شده رو آزادتر کنه. وقتی موجود شیطانی، کمی از بدن انسان رهایی پیدا کرد ربی شروع به صحبت با اون موجود میکنه مثلا می پرسه که چرا این بدن رو تسخیر کردی. در ادامه به نیایش و انجام مراسم برای اینکه موجود احساس ایمنی کنه و بتونه بدن فرد رو رها کنه پرداخته میشه. البته اگه موجود تسخیر کننده به این راحتی از بدن قربانی بیرون نیاد به گفتن بیشتر دعاها، دستورات و قدرت بالاتر کلمات ربی نیازه. از نشانه های موفقیت آمیز خروج موجود شیطانی قدرتمند از بدن قربانی، خون آلود شدن انگشتان دست یا پا هست. البته ممکنه خروج ناگهانی و شدیدی از گلو، واژن و یا مقعد هم گزارش بشه. تغییر خلق ناگهانی و شدید فرد جنزده هم از نشانه های بهبود هست.

۵- جن گیری در مسیحیت

در مسیحیت، جنگیری به صورت خارج کردن دمون (شیاطین جنی) از انسان هست. فرد جنگیر معمولا عضوی از کلیسای مسیحی هست و یا فردیه که به نظر می رسه دارای قدرت های الهی بالا باشه. روحانی جنگیر ممکنه از نیایش، نمادها، حالات بدنی، تعویذ، ارتباط با خدا، مسیح و فرشتگان مقرب و فرشته های دیگه استفاده کنه. البته مسیحیان پروتستان اعتقاد دارن که برای این کار فقط باید اعتبار لازم رو از خدا، مسیح و روح القدس دریافت کنن تا بتونن شیاطین رو دور کنن.

به طور کلی خود افرادی که توسط شیاطین تسخیر میشن رو شیطان نمی دونن چون اعتقاد دارن خود اون انسانها فقط قربانی این موجودات هستند چون تسخیر شدن، عملی هست غیرارادی و موجب بازیچه قرار گرفتن توسط شیاطین و آسیب به خود و بقیه میشه. بنابراین جنگیری رو درمان می دونن نه مجازات. به همین خاطر از روش های خشن استفاده نمیشه مگر در حد بستن فرد تسخیر شده به منظور جلوگیری از بروز رفتارهای غیرقابل پیش بینی در حین مراسم.

از گذشته برای اینکه افراد جن زده از بیماران عادی جسمی و روانی تشخیص داده بشن پزشکان مخصوصی اونها رو معاینه می کردن و در صورت تایید، به جن گیران معرفی می شدن.

۶- جن گیری در اسلام

بعد از بررسی موضوع خروج جن از بدن در ادیان و آیین های گوناگون، بلاخره می رسیم به موضوع جن گیری در اسلام.

هنوز موضوع امکان ورود جن به داخل بدن انسان در متون اسلامی چندان مشخص و روشن نیست ولی از امکان آزار و آسیب جنیان به انسان ها مطمئن هستیم.

دو روایت اسلامی زیر شاید بتونه دلیلی برای ورود جن به بدن انسان باشه:

حدیث اول:

از عُثْمَانَ بْنِ أَبِی الْعَاصِ نقل است که پیامبر اکرم (ص) من را برای رسیدگی به امور شهر طائف به کار گرفت. مشکلی برایم پیش آمد و نمی‌دانستم که چند رکعت نماز خوانده‌ام. وقتی که این حالت برای من تکرار گشت به نزد رسول خدا برگشتم، پیامبر اکرم (ص) از دیدن من تعجّب کرد و فرمود اینجا چکار می‌کنی؟ عرض کردم مشکلی برایم پیش آمده و آن وسوسه‌ای است که نمی‌دانم چند رکعت نماز خوانده‌ام! فرمود:«ذَاکَ الشَّیْطَانُ ادْنُهْ فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَجَلَسْتُ عَلَى صُدُورِ قَدَمَیَّ قَالَ فَضَرَبَ صَدْرِی بِیَدِهِ وَتَفَلَ فِی فَمِی وَقَالَ اخْرُجْ عَدُوَّ اللَّهِ فَفَعَلَ ذَلِکَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ الْحَقْ بِعَمَلِکَ» این کارشیطان است! به من نزدیک شو! به ایشان نزدیک شدم و روی سینه‌ی پاهایم ایستادم، ایشان با دست به سینه‌ام زد و در دهانم فوت کرد و فرمودند: ای دشمن خدا بیرون شو! این کار را سه دفعه تکرار کرد و فرمود برو به کارهایت برس! عثمان می‌گوید:«فَلَعَمْرِی مَا أَحْسِبُهُ خَالَطَنِی بَعْدُ» به آیینم سوگند دیگر دچار چنین حالتی نشدم و این حالت به سراغم نیامد.

حدیث دوم:

یَعْلَى بْنِ مُرَّهَ از پیامبر نقل می‌کند که زنی پسر بچه‌ی خود را که دچار جن زدگی شده بود نزد آن حضرت آورد، حضرت فرمودند: « اخْرُجْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ» ای دشمن خدا بیرون شو من پیامبر خدا هستم. راوی می گوید: پسر بچّه بهبودی یافت و آن زن دو رأس گوسفند و مقداری کشک و روغن تقدیم پیامبر اکرم (ص) نمود. پیامبر اسلام (ص) فرمود: ای یَعْلَى کشک و روغن و یک رأس از گوسفندان را بگیر و دیگری را به خودش برگردان. طرفداران این نظریه با استناد به این حدیث می گویند: اگر شخص معالج در مقابل مداوا (بیرون راندن جن) اجرتی هم بگیرد، اشکالی ندارد.

روش های شرعی زیادی برای دور کردن شیاطین وجود داره ولی از صحت عمل کامل همه افرادی که ادعای جن گیری دارن مطمئن نیستیم و فقط به همین مقدار بسنده می کنیم که جن گیری در بین مسلمانان معمولا به این صورت رواج داره که فردی با استفاده از تلاوت آیات خاصی از قرآن، استفاده از آب زمزم، تعویذ و … به خروج جن از بدن قربانی می پردازه. فرد تسخیر شده ممکنه مقاوت زیادی نشون بده که نشونه تلاش جن برای خارج نشدن از بدن اون فرده. وقتی فشار به حد کافی برسه فرد روحانی می تونه با جن صحبت کنه و به اون دستور بده که از بدن فرد خارج بشه. حتی ممکنه جن رو به اسلام دعوت کنه.

نتیجه کلی

پس جن گیری یا خروج جن از بدن در بیشتر ادیان و آیین های مختلف به شکل های گوناگون دیده میشه. روش های مختلفی هم برای خروج این موجودات مزاحم از بدن بسته به اعتقادات اون دسته از مردم وجود داره. البته جن زدگی نباید با مشکلات روانی اشتباه گرفته بشه. بعضی افراد به راحتی مشکلات شخصیتی و ناکفایتی های خودشون رو تقصیر جن می اندازن و دنبال معالجه شخصی نمیرن. اگه کسی واقعا بیمار هست انجام روش های جن گیری روی اون تاثیری نداره و فقط باعث میشه از تاثیر دعاها ناامید بشه و فکر کنه تا ابد قراره در وضعیت بد خودش باقی بمونه. برای تشخیص جن زدگی از بیماری های روانی به مقاله های دیگر سایت در این مورد مراجعه کنید (مانند این مقاله).