آزمون تداعی واژه یا Word Association Test برای شناخت بهتر رفتار و عملکرد ضمیر ناخودآگاه

آزمون تداعی واژه یا Word Association Test که توسط کارل یونگ در قرن بیستم ابداع شده است یکی از شیوه های موثر روان درمانی و راهی برای ارتباط با ضمیر ناخودآگاه و برملا کردن محتوای آن است. اساس آزمون تداعی واژه ها این است که ضمیر ناخودآگاه شما قادر است رفتارهای آگاهانه را کنترل کند و روی آن تاثیر بگذارد. به همین دلیل، برخی کلمات می توانند تروماهای مربوط به گذشته و یا تناقضات حل نشده درونی را آشکار کنند.

این روش تا چندین دهه مورد استفاده قرار گرفته است. البته این شیوه، روش درمانی جداگانه نیست و فقط مکمل روش های دیگر درمانی است.

یونگ، آزمون تداعی واژه را ابداع کرد تا اثرات کلمات را در رابطه با واکنش ضمیر ناخودآگاه درک کرده و کانال بهتری برای تجزیه و تحلیل آنها پیدا کند. بنابراین این روش امکان درک مشکلات نهفته بیماران را که مانع از بهبودی و شفای آنها می شود را تسهیل می بخشد.

آزمون تداعی واژه چگونه است؟

تکنیک آن بسیار ساده است. روانکاو به بیمار خود یک تعداد کلمات را می گوید. بعد از اینکه هر کلمه گفته شد بیمار باید اولین کلمه ای که به ذهن او خطور می کند را بیان کند. متخصصان بر این باور هستند که کلماتی که در واکنش به واژه های گفته شده بیان می شوند می توانند حامل بار عاطفی بالا باشند. علاوه بر آن هم باید به واکنش های فیزیکی و عاطفی بیمار توجه شود. وقتی آزمون تداعی کلمات ۱۰۰ تایی پایان رسید، مجموعه نتایج مورد بررسی و تحلیل قرار می گیرد.

نمونه هایی از این کلمات عبارت اند از: کودک، خانه، پدر، در، شانس، دروغ، غمگین، بزرگ و …

در نگاه اول شاید این کار یک بازی به نظر برسد. یک نفر کلمه ای می گوید و دیگری باید اولین کلمه ای که به ذهن او می آید را بیان کند. ولی تراپیست باید توجهی فرای پاسخ گویی به این کلمات داشته باشد و واکنش های روانی بیمار را که در اثر شنیدن آن کلمه تحریک شده است به خوبی زیر نظر داشته باشد.

یونگ صریحا گفته است که این آزمون به درد همه نمی خورد. این روش برای کسانی که این آزمون را جدی نمی گیرند و یا کنترل کافی بر روی مهارت های کلامی خود ندارند مناسب نیست. افرادی هم که مشکلات کلامی به علت آسیب های عصبی، پیری، مشکل در درک مفاهیم و … دارند نیز نمی توانند از آزمون تداعی واژه ها به خوبی استفاده کنند.

در این آزمون، ۱۰۰ کلمه تحریک کننده به بیمار گفته می شود. بیمار باید سریع و اتوماتیک اولین کلمه ای که به ذهن او پس از شنیدن کلمات محرک گفته می شود را بیان کند. تراپیست علاوه بر شنیدن کلمه باید به فاکتورهایی مثل درجه ناراحتی فرد، حالت چهره، حالت بدن، سکوت و یا تکرار کلمات محرک توجه کند.

لیست کلمات آزمون تداعی واژه ها

آزمون تداعی واژه تا چه حد تاثیرگذار است؟

کارل یونگ این روش را برای درمان های خانوادگی عالی می دانست. وقتی او از این روش در این موقعیت ها استفاده می کرد به الگوهای مشابهی دست پیدا می کرد. این به او کمک کرد تا به منشا برخی از مشکلات مشترک پی ببرد.

در سال ۲۰۱۳، دکتر لئون پچکوسکی آزمایش جالبی در مورد آزمون تداعی واژه انجام داد. او با کمک تکنیک رزونانس مغناطیسی نشان داد که هر کدام از کلمات محرک مربوط به آزمون تداعی کلمات، باعث تولید واکنش های نورولوژیکی شدیدی می شد. نورون های آینه ای در افرادی که کلماتی چون پدر، خانواده، ترس، سوء استفاده و کودکی را می شنیدند فعال می شدند.

همچنین فعالیت هایی نیز در برخی نقاط مغز مانند آمیگدالین و هیپوکمپوس و سایر دیده شد. نتایج در مورد کسانی که دچار استرس پس از سانحه بودند درخشان تر بود.

همه این شواهد نشان می دهد که کلمات چه قدر می توانند باعث تحریک هیجانات، خاطرات و افکاری که ما آنها را غالبا انکار می کنیم شود.