آیا حدس دقیق ساعت نوعی توانایی ماورایی است؟

آیا جزء افرادی هستید که قبل از نگاه کردن به ساعت، می توانید تایم دقیق ساعت را حدس بزنید؟ آیا این توانایی شما را متعجب کرده و فکر می کنید قدرت غیب گویی عجیبی دارید؟

خبر بد اینکه حدس دقیق ساعت به طور ذهنی نه تنها یک توانایی عجیب و ماورایی محسوب نمی شود بلکه بخشی از غریزه انسان و حیوانات است. همه ما در ذهن خود یک ساعت بیولوژیکی خودکار داریم که به کمک خورشید و سطح ملاتونین و حتی بدون آن قادر است به راحتی ساعت را درست حدس بزند. به خاطر همین است که اگر شبها قبل از خواب به خود تلقین کنید که راس فلان ساعت بیدار شوید به احتمال زیاد در همان ساعت و دقیقه بیدار می شوید و انگار شما را کوک کرده اند.

ضمیر ناخودآگاه ما حتی از گذشت میلی ثانیه ها هم با خبر است و اگر در طی هیپنوتیزم به شخص القا شود که بعد از ۱۴۵۳ ثانیه فلان کار را انجام دهد بدون آنکه خودش بداند دقیقا همان کار را راس همان زمان می کند.

اجداد ما در هزاران سال گذشته با بهره گیری از نور خورشید و این ساعت درونی، کارهای روزمره خود را انجام می دادند و می دانستند کی به پا خیزند و کی به شکار بروند و کی بخوابند. حیوانات هم دارای این توانایی حدس ساعت هستند و خود به خود راس زمان خاصی به خواب می روند.

اگر بتوانید زمان دقیق را بدون نگاه کردن به ساعت به خوبی حدس بزنید که چه عالی ولی اگر اختلاف ۳۰ دقیقه ای با زمان واقعی داشته باشد هم خوب است و با تمرین می توان این مهارت درونی را تقویت کرد.

البته این نکته را هم ذکر کنم که در آزمایشی که روی عده ای افراد جوان و مسن انجام شد و تا روزها آنها را در فضای بسته خانه و بدون اطلاع از نور خورشید نگه داشتند حدس ها با الگوی جالبی تغییر کرد. افراد جوان گذر زمان را دیرتر احساس می کردند و بنابراین ساعت را بیشتر از مقدار واقعی آن حدس می زدند ولی در نگاه افراد مسن تر زمان کمی سریع تر می گذرد و بنابراین ساعت را کمتر از مقدار واقعی اعلام می کردند.

هر چه قدر در فضای بسته و بدون تغییر ریتم طبیعی نور باشیم حدس زمان سخت تر است زیرا بر ملاتونین مغز که وظیفه تنظیم ریتم شبانه روزی را دارد اثرگذار بوده و ممکن است گاهی حتی ندانیم بلاخره روز است یا شب.

گاهی حدس زدن های دقیق ساعت نتیجه دانستن برنامه روزانه و اینکه معمولا چه کارهایی را زودتر از بقیه انجام می دهیم است و بنابراین افرادی که دارای برنامه روزانه مرتب و یکسان هستند راحت تر می توانند زمان دقیق ساعت را حدس بزنند.

عواملی مثل استرس می تواند حس گذر زمان را برای ما طولانی تر کند و به خاطر همین است که اگر قرار ملاقات مهمی داشته باشیم انگار زمان اصلا نمی گذرد. برعکس اگر در حال لذت بردن از بحث و گفتگو با فرد مورد علاقه مان باشیم زمان به سرعت برق و باد می گذرد. بنابراین برای حدس دقیق تر زمان لازم است که از لحاظ عاطفی در وضعیت خنثی تری باشیم.

به طور کلی هر چه قدر حدس ساعت را بر عهده ضمیر ناخودآگاه خود بگذاریم و با ریلکسی تمام اجازه دهیم پیام اولی که از درون ذهن به ما می رسد را اعلام کنیم نتیجه بهتر می شود ولی اگر ذهن هوشیار خود را درگیر کنید و حدس های چندگانه بزنید در این صورت اصطلاحا گند می زنید. حدس اولی معمولا درست تر است چون از ذهن ناهوشیار و همچنین از سمت نیمکره سمت راست مغز که در مورد دریافت داده های شهودی فعال تر است برمی خیزد.

فایده حدس دقیق ساعت

شما از این توانایی می توانید برای مدیریت امور روزانه خود بدون اینکه روی دست خود ضربدر بزنید تا انجام فلان کار را به یاد بیاورید استفاده کنید. برای مثال شخصا وقتی می خواهم کار مهم بانکی یا خرید انجام دهم و ممکن است آنها را فراموش کنم از صبح به خودم چند بار تلقین می کنم که ضمیر ناخودآگاه من در فلان ساعت مرا به یاد انجام آن کارها بیاندازد و واقعا هم به طرز شگفت انگیزی جواب می دهد. این در حالی بود که قبلا یا باید روی دست خود علامت می زدم (که گاهی اصلا به آن نگاه هم نمی کردم و حتی یادم می رفت آن علامت برای چه است) و یا ساعتی را کوک می گذاشتم و یا از کسی می خواستم به من یادآوری کند تا فلان کار را سر فلان ساعت انجام دهم (که او هم بدتر از من یادش می رفت) ولی از وقتی با کاربرد این ساعت درونی و تلنگر ضمیرناخودآگاه که در ساعت مقرور فلان کار را خود به خود یادمان می اندازد دیگر به راحتی می توانم تنها با اعتماد بر آن، کارهای خود را مدیریت و انجام دهم.

هر کسی می تواند از این ساعت درونی و سپردن یادآوری کارها به ضمیر ناخودآگاه اعتماد کرده و دیگر به ضربدر کشیدن بر دست خود یا بستن نخ به انگشتش برای یادآوری فلان موضوع نیاز نداشته باشد.