علائم مراقبه عمیق

مراقبه عمیق چه حسی دارد؟ با توجه به کدام علائم می توان فهمید که در مراقبه عمیق هستیم؟

در ابتدا باید دانست فردی که در مراقبه عمیق است چنان غرق تمرکز و یا سعی در فراموشی خود و یکی شدن با منبع توجه است که اصلا فراموش می کند در حال مراقبه است. مراقبه عمیق مثل خواب است. کسی که خواب است شاید نداند که خوابیده است. گاهی حتی پرسش اینکه آیا مراقبه من عمیق است یا نه باعث می شود که از حالت مدیتیشن خارج شوید. در واقع مثل این است که موقع سعی در خوابیدن مدام از خود بپرسید که آیا در حال به خواب رفتن هستید و یا بیدار هستید که همین سوال باعث بی خوابی شما می شود.

یکی از دلایل شکست در پرواز روح هم همین است. شخص تمرین کننده به جای اینکه تمام توجه خود را معطوف به مراقبه و یا تصویرسازی ذهنی خواسته شده کند مدام به این فکر می کند که آیا علائم پرواز روح در حال شروع است؟ آیا این علائم شدت می گیرد؟ نتیجه اینکه تمرکز فکر او به هم خورده و پرواز روحی صورت نمی گیرد.

پس باید برای رسیدن به عمق مراقبه، حالت تسلیم داشت و سعی نکرد و چیزی را بررسی ننمود چون آگاهی نمی تواند دو شقه شود. شما یا در حال مراقبه هستید و یا کنجکاوی در مورد عمق مراقبه.

پس اگر در این پست در مورد علائم مراقبه عمیق گفته می شود چیزهایی هستند که باید بعد از خاتمه مدیتیشن به آنها توجه کنید و ببینید آیا آنها را تجربه کرده اید یا خیر. البته اگر مراقبه شما عمیق نباشد دلیلی بر غیرمفید بودن آن نیست. شما روزی چند دقیقه مراقبه سطحی هم داشته باشید اثرات مثبت متناظر با آن را مشاهده خواهید نمود.

علائم مراقبه عمیق

۱- ریلکسیشن کامل

در حالت مراقبه، بدن و ذهن به نهایت ریلکسی ممکن می رسند. تنفس آرام و حتی نامحسوس شده و بدن با آنکه شاید در حالت نشسته باشید ولی حس نمی شود و فقط به آن آگاهی دارید. البته این نوع ریلکسیشن با نوعی که در خلسه دیده می شود متفاوت است. در مراقبه باید سطح آگاهی و هوشیاری همچنان بالا باشد و حتی به حالتی فراتر از سطح عادی برسد ولی در خلسه، هوشیاری ذهنی کم کم کاسته شده و حالتی مابین خواب و بیداری دارد.

۲- احساس تغییر موقعیت مکانی

در مراقبه عمیق چنانچه انرژی و جدایی ذهن از محسوسات به حد کافی برسد، کالبد انرژی گسترش یافته و برون فکنی مختصری رخ می دهد. در این حالت احساس می کنید در جای اصلی خود قرار ندارید و یا در حال چرخش هستید. ممکن است خودتان را کوتاه تر و یا بلندتر از حالت عادی حس کنید و یا کاملا سبک و بی وزن شوید.

۳- حس متفاوت گذر زمان

در این باره در پست گذر سریع تر زمان در مراقبه، توضیحات کافی داده شده است.

۴- کنترل تمرکز فکر

هر چه قدر مراقبه شما عمیق تر باشد قدرت کنترل تمرکز فکر شما بهتر می شود. البته این به معنی حذف افکار مزاحم نیست. افکار مزاحم ممکن است حتی شدیدتر از قبل به همراه بار عاطفی زیاد برون ریزی کرده و به سطح هوشیاری بیایند (چیزی که برای شفای درونی لازم است) ولی شما به خوبی قادر هستید فاصله خود را با آنها حفظ کرده و اجازه ندهید که تمرکز فکر شما را بربایند.

۵- تجارب خارق العاده

اگر کسی به مدت طولانی قادر باشد در مراقبه عمیق فرو رود ممکن است شاهد تجارب خاصی همچون مشاهده نورهای مختلف، شنیدن صداها، لرزش و … باشد که منشا هیچ کدام فیزیکی نیستند. تجربه ارتعاش و لرزش در افراد، شایع تر است. ممکن است این ارتعاشات تنها در بخش هایی از بدن و یا در کل آن تجربه شوند.

۶- حس لذت بی نهایت درونی

لذات از هر نوع که باشند به دو دسته تقسیم می شوند. یکی حیوانی (مثل لذت غذا خوردن، بردن یک بازی و هر چیزی که مربوط به مسائل دنیوی می شود) و دیگری از نوع معنوی. شما در حالت مراقبه عمیق، کار خاصی نکرده اید ولی لذت درونی را تجربه می کنید که از صدها مواد آرامش بخش هم فوق العاده تر است و منبع آن از خود معنوی شما و تماس با نیروهای الهی است.