حدس زدن هایی که می تواند درست باشد

جدای از قابلیت شهود و حدس ماورایی، نوعی از حدس زدن را هم داریم که کاملا عادی بوده ولی نتایج شگرفی دارد. برای مثال ممکن است یک تست درسی را ببینید و جواب آن را ندانید و فقط یکی را شانسی و از روی حدس انتخاب کنید ولی با کمال تعجب، نتیجه درست در بیاید! این حالات در مورد اطلاعاتی که قبلا در معرض آنها بوده ایم زیادتر رخ می دهد.

توجیه این پدیده این است که معمولا هنگامی که به مطالب پیش رویمان توجهی نشان نمی دهیم ضمیر ناخودآگاه ما در یک آن همه آنها را به خاطر می سپارد و در ذهن ما ذخیره می کند ولی از آن باخبر نیستیم.

برای مثال آیا شما یادتان است دیوارهای همسایه بغل دستی شما در سن سه سالگی تان چه رنگی بوده است؟ شاید اصلا یادتان نیاید ولی ضمیرناخودآگاه شما نه تنها این اطلاعات را در خود ذخیره کرده بلکه حتی خاطرات دوران جنینی شما را هم دارد.

بنابراین وقتی شما سعی می کنید چیزی که قبلا با آن رو به رو شده اید ولی اصلا یادتان نمی آید که چه بوده و تنها حدس می زنید و حدستان هم درست از آب در می آید در این حالت جواب از آسمان نیامده و یا خوش شانس نبوده اید بلکه توانسته اید لحظه ای با اندوخته ضمیرناخودآگاه خود ارتباط برقرار کنید و بر اساس دانش مسلم قبلی، حدس خود را بزنید و نتیجه مثبت بگیرید.

این نشان می دهد ما بیشتر از آنچه که تصور می کنیم می دانیم، می دانیم.

این حالت در بقیه مسائل هم دیده می شود. برای مثال در حدس چهره جنایت کارانی که تنها یک لحظه چهره آنها را مشاهده کرده ایم و یا در حدس مناظری که حتی توجه مستقیمی هم به آنها نکرده ایم.

تحقیقات نشان داده است که اتفاقا هنگامی که توجه دقیقی به اطراف نداریم و فقط به صورت گذرا به آنها نگاه می کنیم نسبت به وقتی که به صورت دیداری مشاهده نشوند ولی حواسمان کاملا به سمت آنها جمع باشد حدس های دقیق تری انجام می دهیم. در واقع تقسیم آگاهی و متمرکز نکردن آن بر یک چیز تاثیری در کاهش عملکرد ضمیر ناخودآگاه ندارد.

برای مثال تعدادی کارت که پشت آنها اعدادی نوشته شده بود به تعدادی هیپنوتیزم شونده نشان داده شد و فقط یک بار هر عدد را مشاهده کردند. سپس در طی هیپنوتیزم از آنها خواسته شد بگویند پشت هر کارت چه عددی است؟ میزان حدس دقیق آنها بسیار بالا بود. علاوه بر بیداری حس شهود در خلسه، ضمیر ناخودآگاه در هنگامی که اعداد روی هر کارت فقط برای یک بار نشان داده شد توانسته تفاوت های جزئی مربوط به کارتهایی که ظاهرا یکسان بوده اند را پیدا کند (برای مثال وجود لب پریدگی در یک کارت، تغییر رنگ مختصر یک کارت و … که اینها را ممکن است ذهن هوشیار فرد نفهمیده باشد ولی ضمیر ناخودآگاه متوجه آن شده باشد). سپس با توجه به آنها و حفظ کردن هر کارت و عددی که پشت آن است، حدسهای دقیقی زده شد.

برای زدن حدس های دقیق تر بهتر است فرد در حالت خلسه باشد زیرا در حالت عادی، ذهن هوشیار ما نمی تواند به راحتی اطلاعات را از ضمیر ناخودآگاه دریافت کند.