شفادهی توسط صحبت با بدن خود

سلول های ما آگاه هستند! هر چیزی در این جهان حتی مولکول های آب هم دارای آگاهی و حافظه هستند! آنها صدای ما را می شوند و به آن پاسخ می دهند. به همین دلیل است که تحقیقات نشان داده گفتن کلمات مثبت یا منفی می تواند شکل مولکولهای آب و یا میزان رشد گیاهان و … را دچار تغییر کند.

همین موضوع در مورد سلول های بدن ما هم صادق است. اندام های ما هم دارای آگاهی مادی مخصوص به خود هستند که از آگاهی شخصی ما که می توانیم آن را روح بنامیم جدا هستند.

روش های شفادهی سنتی مختلفی وجود دارد که در آن از تکنیک صحبت با اندام های بدن استفاده می کند. برای مثال فردی که خود متخصص طب سوزنی است ادعا می کند پس از یک ساعت مراقبه و رفتن به خلسه عمیق، شروع به صحبت با عضو دردناک خود می کند…عضوی که سالیان سال دچار درد بوده و پزشکان راه علاجی برای آن پیدا نکرده اند. پس از این مراقبه او مشاهده کرد که کم کم انرژی زیادی را در آن ناحیه حس می کند و علاوه بر رفع درد، پس از چند مدت آن قسمت از بدنش شروع به ترمیم کرده و کاملا سالم می شود.

روش انجام شفادهی خود به شیوه مکالمه با سلولهای بیمار:

– به بدن خود به عنوان موجودی که از سلول های هوشمند ساخته شده نگاه کنید و با شفقت و احترام جلسه درمانی خود را شروع کنید.

– بهتر است وارد خلسه ای در سطح آلفا یا تتا شوید تا ارتباط ذهنی شما با بدنتان عمیق تر شود. می توانید از هر شیوه دلخواهی برای ورود به خلسه استفاده کنید.

– با عضو آسیب دیده خود صریحا صحبت کنید و عواطف واقعی خود را در میان بگذارید. با آن حس همدردی کنید و از اینکه سالهاست به عنوان عضوی از بدنتان به شما خدمت می کند تشکر کنید.

– در نهایت از آن معذرت خواهی کنید اگر کاری کرده اید که باعث ایجاد آسیب یا زخم در آن ناحیه شده است و با خودتان عهد ببندید که بیشتر به سلامت جسم خود توجه می کنید و بدنتان را دوست دارید.

آزمایشی در جهت اثبات آگاهی سلول های بدن

محققی به نام بکستر مجموعه از گلبول های سفید افراد را جمع آوری کرد و در لوله ای ریخت. او می خواست واکنش سلول ها را نسبت به عواطف فردی که صاحب آن سلول ها است بسنجد. او پی برد که افراد به یک واکنش عاطفی ناگهانی نیاز دارند تا بتوانند تغییرات الکتریکی را در سلول ها ایجاد کنند.

برای مثال اگر اهدا کننده سلول از روی عمد احساسات خاصی را بروز می داد تغییری در گلبولها دیده نمی شد ولی مثلا اگر تلفنی ناگهانی حاوی پیامی ناخوشایند به آنها می شد واکنش های الکتریکی سلول ها شدیدا تغییر می کرد.

او متوجه شد که فاصله نقشی در خنثی کردن رابطه بین فرد و واکنش سلول هایش که در آزمایشگاه باقی مانده بود ندارد. برای مثال او از افراد خواست وقتی از آزمایشگاه بیرون می روند زمان دقیق ساعاتی که دچار هیجان شدید و استرس می شوند را یادداشت کنند. سپس او در آزمایشگاه میزان تغییرات الکتریکی سلول ها را مدام بررسی می کرد. در نهایت نتیجه این شد که وقتی فرد دچار هیجان و ناراحتی شدید بوده است درست در همان زمان سلول های او در آزمایشگاه، واکنش شدید نشان داده اند.

شاید به همین دلیل باشد که چنین حالتی بین مادر و فرزند هم حس می شود و تله پاتی آنها شدیدتر است چون بخشی از فرزند از سلول های مادر بوده و مدتی هم در بدن او زندگی می کرده است.

اثبات موضوعات بالا توسط فیزیک کوانتوم

نزدیک ترین نظریه کوانتومی برای اثبات موضوعات فوق، پدیده در هم تنیدگی کوانتومی یا Quantum Entanglement است. این پدیده مربوط به حالتی می شود که اگر دو ذره که با هم در تماس هستند و اتصال عمیق دارند را از هم دور کنیم (حتی در آن سر کهکشان قرار دهیم) همچنان مانند هم رفتار می کنند و انتقال اطلاعات بین آنها بدون واسطه فیزیکی صورت می گیرد. این حالت می تواند در مورد سلول های بدنمان هم وجود داشته باشد و اثبات مضاعفی برای آزمایشات بکستر باشد.