تمرين حرکات ورزشی در رويابينی آگاهانه یا خواب روشن

تمرين يک مهارت يا حرکت ورزشی در رويابينی آگاهانه می تواند موجب بهبود در انجام آن در بيداری شود.

شرح آزمايش: در يک مطالعه از افراد داوطلب خواسته شد که تعدادی سکه را از فاصله دور به درون کاسه ای بيندازند. آنهایی که در رويابينی آگاهانه برای اين کار تمرين کرده بودند توانستند بهتر از افرادی که در خواب تمرين نکرده بودند اين کار را انجام دهند (موفقيت ۸% به ۰٫۵ %) هر چند ميزان موفقيت آنها کمتر از کسانی بود که در بيداری کامل تمرين کرده بودند (موفقيت ۱۵%).

اما سوال: آيا افراد می توانند از رويا به عنوان يک رژيم تمرينی استفاده کنند؟

طبق نظر دکتر Erlacher، ورزشکارانی که در ذهن خود تمرين ورزشی مورد نظر خود را انجام می دهند بهبودی زيادی در تمرينات خود در بيداری حاصل می کنند. شايد رويابينی هم بتواند چنين اثری داشته باشد.

در يک آزمايش از افراد خواسته شده بود که در رويابينی آگاهانه، زانوهای خود را خم کنند. هنگامی که ضربان قلب و ميزان تنفس آنها اندازه گيری شد مشخص شد که مغز می تواند به حرکاتی که در رويا از خود نشان می دهيم واکنش دهد. بنابراين رويا می تواند به عنوان يک محرک باشد و از آن استفاده های مختلف کرد.

در آزمايشی ديگر که توسط محققی آلمانی صورت گرفت آن شخص توانسته بود اسکی سواری را در رويابينی آگاهانه ياد بگيرد و در بيداری به نحو احسن پياده کند. اين در حالی بود که در بيداری تمرين قبلی نداشت. بيشتر تمرينات او در رويا مربوط به حفظ تعادل بر روی اسکيت بود. حتی اون چنان عالی خود را در طی رويابينی آگاهانه پرورش داده بود که می توانست اسکی روی برف را بدون خم شدن انجام دهد. اين چيزی است که تقريبا غير ممکن به نظر می رسد!!!!