تجربه ماورا – قانون جذب و ماورا (نوشته محمد.و)

سلام
من همیشه از تقلید و منتظر بودن برای اینکه کسی منو به اهداف یا خواسته هام رهنمون بشه بیزار بود حتی یادمه رشته دانشگاهی من طوری بود که اگر طرف نظر خودشو مستدلا و مستندا میتونست عنوان کنه استاد اگر انصاف داشت باید نمره میداد ولی اکثرا میگفتن عقل کل ماییم و اونیو که ما تو کلاس گفتیم باید بنویسی.منم همیشه کار خودمو میکردم.گرچه نمرات کمی میدادند و حاصلش دو تر هم مشروطی شد ولی من از بسته نگه داشتن ذهن بیذار بودم و همین که نظر خودمو میگفتم واسم رضایت بخش بود.
در موارد ماورایی هم پس کسب اصول و دانش کافی جای اینکه تقلید کنم گفتم چرا خودم تحقیق نکنم و روشی بدست نیارم.یکی از روشهای موثر استفاده از قانون جذب بود قانون جذب میگه ارتعاش چیزیو که میخوای بدست بیاری تو خودت بوجود بیار طوری که اگه واقعا داشتیش همین ارتعاش و احساسرو داشتی..پس در مورد برونفکنی یا خواب روشن استفاده کردم.البته روزی دو بار به مدت ده دقیقه و مابقی روز رو به هیچ عنوان در موردش فکر نمیکردم تا انرژیشو انباشت کنم.خب مسلما تمریناتی مانند یادداشت خوابها یا خودهیپنوتیزم و خلسه برای برون فکنیو انجام میدادم.چند روز اول خب برای آب بندیه توقعی نباید داشت ولی اینکار ملزمم میکرد که تا زمان همسان سازی ارتعاش انباشت انرژی کنم که این خودش خیلی کمک کنندس.در ضمن یکی از مهمترین مسائل تولید انرژی لازم مثلا برای برونفکنیه که همین تصور ارتعاشی که انگار واقعا هر شب میتونم برونفکنی کنم نیروی مورد نیازمو به قدر زیادی تامین میکرد.این روش اگه واقا بتونید ارتعاش و حسشو ایجاد کنید بسیار موثره.در مورد خواب آگاهی هم همین طور ولی تمرینات آزمون بیداریش باید هر دفعه جدید و غیر عادتی باشه.بعد یه مدت گفتم جای اینکه تو اطمینان از بیداری این کارو کنم فکر کنم صحنه ها همش خوابه و هر یه ساعت بگم عجب خوابی و مثلا بخوام پرواز کنم تازه اونجا متوجه بشم نه بیدارم.مشابه همینو تو همین سایت هم گفته یادمه خوندمش.فقط کسایی که فرق بین بیداری و خواب رو نمیتونن تشخیص بدن بی خیال این روش بشن.من توصیه هام جدیه.اگر مشکلی پیش بیاد حوصله عذاب وجدانو ندارم.از طرفی اگاهی ما در طول روز کمه.مثلا موقع رانندگی اگر توجه کرده باشین وقتی غرق افکار رانندگی میکنید این ناخوداگاه ماست که ما رو هدایت میکنه.به نظر من یکی از موانع مهم استپ تجارب اینه که آگاهی ما کم شده.مثلا تو خیابون مترو اتوبوس با هندزفری آهنگ گوش میدیم میریم تو هپروت .بازم حرکاتمون تا حدودی ناخوداگاهه.پس بهترین و شرط لازم خچاب آگاهی داشتن آگاهی در طول روزه .میتونیم موقع راه رفتن نحوه خم شدن قسمتهای مختلف پا و زمین گذاشتن کف پا یا صدای راه رفتن رو روش متمرکز باشیم.یا اسم کوچه ها و خیابونارو دقت کنیم یا تنفسمون رو یه دست و متمرکز کنیم.ولی در هر صورت یادداشت خوابها حتی کوچکترین تیکه که بادمونه خیلیییی مهمه.یه سری نکات مهم دیگه ام هست ایشالا سر فرصت بیان میگنم.