

مراقبه علاوه بر اثرات روانی و معنوی که بر انسان می گذارد دارای بر تغییر ساختار مغز نیز اثرگذار باشد.
در آزمایشی که به سرپرستی دکتر لازار در دانشگاه هاروارد انجام شد مشخص گشت که مراقبه در هشت هفته به صورت منظم می تواند تغییرات زیادی را در مقدار قشر خاکستری مغز و القای رشد در مغز ایجاد کند. همچنین تغییرات قابل توجهی را در قدرت حافظه، درک از خود، همدلی و کنترل استرس ایجاد می کند.
در طی این مطالعه، ۱۶ نفر داوطلب شدند تا مغز آنها در قبل و بعد از زمان اتمام آزمایش و همچنین در اواسط آن توسط دستگاه MR عکس برداری شود.
بعد از هشت هفته مدیتیشن، میزان ماده خاکستری در برخی نقاط مهم مغز داوطلبان افزایش پیدا کرد. از نقاط مهمی که این افزایش صورت گرفت ساختاری در مغز مرکزی بود که با حافظه، ایجاد تعادل عاطفی و افزایش میزان یادگیری در ارتباط است.
همچنین در بخش هایی از مغز که با ایجاد حس همدلی و دلسوزی در ارتباط است نیز تغییراتی ایجاد شد. این اثرات حتی بر روی عملکرد مخچه که در تعادل در حرکت نقش دارد نیز به طرز مثبتی مشاهده شد. به علاوه ارتباطات جدیدی در مغز شکل گرفت که تنظیم رفتار راحت تر صورت گرفته و ما تیزتر به نظر برسیم.

مغز دارای قدرت پلاستیسیته است و می تواند تغییر کند. مراقبه یکی از راه های آن است.
اگر هشت هفته مراقبه می تواند چنین اثرات شگفتی را بر مغز بگذارد بنابراین تصور کنید که افرادی که سالها به مراقبه های جدی می پردازند دچار چه تحول های اساسی در مغز خود شده اند و توانسته اند علاوه بر ایجاد تغییرات ساختاری اشاره شده در حد وسیع تر، بخش های خفته تر مغز مثل غده پینه آل را هم تا حد زیادی فعال کنند و سطوح جالبی از آگاهی را تجربه کنند.