هفت الگوی رفتاری افراد غمگین

شرایط بیرونی می تواند بر وضعیت روحی و میزان شادمانی اثرگذار باشد ولی عمدتا حس های درونی ما اعم از شادی و ناراحتی یا غمگین بودن به خاطر باورها و افکار درونی ما شکل می گیرند.

در این مقاله چند عادت افراد غمگین و ناراضی از زندگی مورد بررسی قرار می گیرد:

– کمال طلبی:

آیا زندگی حتما باید کامل باشد تا احساس شادی کنید؟ آیا بدون آنکه همه چیز بر وفق مراد شما کامل نشده باشد به خودتان حق شادمانی نمی دهید؟ این نوع شادمانی به راحتی به دست نمی آید و فقط باعث کاهش اعتماد به نفس و اینکه شما لایق شادمانی با همان چیزهای کمی که دارید نیستید می شود.

برای حل این مشکل برای خود سقف هایی تعیین کنید. وقتی حس کردید تا حدی موفق بودید خوشحال باشید و آماده برداشتن قدم های بزرگ تر شوید. مطالعه زندگی افراد موفق به شما نشان می دهد که وجود فراز و نشیب در زندگی عادی است و نباید منتظر یک اوج ابدی شد تا بتوان بلاخره شادمانی را ظاهر کرد.

شاد بودن یک نوع تمرین و مهارت است که باید هر روز آن را تمرین کنید. بنابراین اگر یک عمر ناراحت بودید و بلاخره پس از کسب ثروت فراوان تصمیم می گیرید که شاد باشید مشاهده می کنید که نمی توانید زیرا غم بخشی از وجود شما شده است و شادی به صورت هیجان زودگذر تمام می شود.

– صداهای منفی:

دوستان و اطرافیان می توانند با سرزنش و قضاوت شما باعث کاهش سطح شادمانی و غمگین شدن شما گردند. بهتر است در جمع کسانی قرار گیرید که مشوق شما هستند و می توانند انگیزه و شادمانی را در شما زنده کنند. در گروه هایی ملحق شوید که هدفی مشابه شما دارند و هر چند یک بار به تبادل تجارب خوب خود می پردازند و از اشتباهات هم درس می گیرند.

– گیر کردن در گذشته و آینده:

فکر کردن به حوادث تلخ گذشته و مرور خاطرات بد می تواند اساسا شما را غمگین کند. همچنین فکر کردن به مشکلاتی که قرار است در آینده با آنها رو به رو شوید نیز می تواند به غمگینی بیشتر شما دامن بزند. این شعار را به یاد داشته باشید: چو فردا شود فکر فردا کنیم. البته نه اینکه برای آینده خود برنامه ریزی نکنیم بلکه فکر کردن در مورد کارهایی که از عهده ما خارج است را متوقف کنیم.

– مقایسه خود با دیگران:

مقایسه کردن خود با دیگران و فکر کردن به اینکه چه قدر آنها در کار و مسائل خانوادگی خود خوشبخت هستند می تواند شما را غمگین کند. به جای مقایسه خود با دیگران سعی کنید خودتان را با خودتان مقایسه کنید. نسبت به قبل چه پیشرفت هایی کردید و چه تجارب و دستاوردهایی کسب کرده اید؟ همچنین نحوه برخورد شما با دیگران بر نحوه برخورد با خودتان بسیار موثر است. اگر با دیگران از در قضاوت و حسادت وارد شوید در این صورت خودتان را هم مورد قضاوت و تشویق به رقابت بیهوده قرار می دهید. با آرزوی موفقیت کردن برای دیگران و شادی برای پیشرفت آنها در واقع این حس را به خودتان هم منعکس می کنید.

– تمرکز بر نکات منفی:

افراد غمگین منتظر هستند تا کوچکترین اتفاقات تلخ زندگی شان را زیر ذره بین بگذارند و شدیدا به آنها توجه کنند. با این حال اگر اتفاقات مثبت و خوبی در اطرافشان رخ دهد نه تنها چندان خوشحال نمی شوند بلکه آن را وظیفه می دانند.

از راه حل های مقابله با این مشکل، پذیرفتن امکان وجود پستی و بلندی در زندگی است. در این هنگام از خود بپرسید که چگونه می توانم این موقعیت بد را به موقعیتی مناسب تبدیل کنم؟ یا اصلا چه اهمیتی دارد که این ماجرا رخ داده به هر حال که آب ریخته شده را نمی توان جمع کرد.

– پیچیده کردن بیش از حد زندگی:

اگر زندگی و مسائل آن را پیچیده کنید خوشحالی کمتری تجربه می کنید. افراد غمگین ممکن است برای خود کارهای زیاد و سخت بتراشند و در آخر از انجام آنها ناتوان بمانند.

راه حل اینکه ابتدا زمان و توانایی های خود را بسنجید و کارهای سخت را به مراحل کوچک و برنامه ریزی شده تبدیل کنید تا با انجام هر قدم احساس شادی و مفید بودن کنید. نکته دیگر اینکه برای داشتن زندگی خوب نیازی به کارهای پیچیده که از توان شما خارج است و یا شادی را از شما می گیرد نیست. شما هم انسان هستید و حق حیات شادمانه دارید و برای این خلق نشده اید که با کشیدن بارهای سنگین بر دوش، خودتان را مستعد انواع ناراحتی و افسردگی کنید.