هاله انرژی آب و ارتباط با آگاهی و اذکار

در آزمایشی که در دانشگاه سنت پترزبورگ روسیه بر روی مولکول های آب عادی و شارژ شده با آگاهی (توسط شفاگران معروف) انجام شد مشخص شد که هاله انرژی آب در صورتی که با آگاهی شفادهنده انسان ترکیب شده باشد حدودا ۳۰ برابر قوی تر از هاله آب معمولی است! با این کار نه تنها میدان بیوانرژیکی بلکه خصوصیات فیزیکی و بیولوژیکی آب هم دستخوش تغییر می شود.

برای این حالت دلیل علمی خاصی وجود ندارد مگر اینکه باور کنیم آگاهی انسان می تواند در ماده تغییر حالت ایجاد کند. در واقع فردی که آگاهی و تمرکز خود را تربیت کرده باشد می تواند قدرت هاله اجسام بی جان را هم تحت تاثیر قرار دهد چه برسد به موجودات زنده.

در آزمایش بالا، قدرت آب در به خاطرسپاری اطلاعات آگاهانه تعجب بر انگیز است! نه تنها بخش عمده ای از وعده غذایی ما از آب است بلکه حدودا ۷۰ درصد وزن بدن ما را آب تشکیل داده و به همین دلیل کارهایی مثل مراقبه و عبادت می تواند باعث بهبود وضعیت جسمانی ما شود.

شاید به همین دلیل باشد که تهیه آب مقدس برای برکت دهی و شفا و دور کردن انرژی های منفی از دیرباز در باورهای انسانهای مختلف در کره زمین جای دارد. نه تنها در مسیحیت و هندویسم بلکه در اسلام هم برای شفای برخی امراض و دفع جنزدگی و … بر آب دعاهایی خوانده می شود و به مریض داده می شود. آب قادر است انرژی مربوط به اذکار و دعاها را در خود حفظ کرده و به فردی که آن را مصرف می کند انتقال دهد.

در بخش دیگری از آزمایش قبل، روی حافظه ظروف نگهداری آب و تاثیر آن بر آبی که داخلش ریخته می شود نیز تحقیق شد. آب می تواند به طور غیرمستقیم توسط ظرفی که قرار است آب معمولی در آن ریخته شود شارژ شود و این شارژ شدن بستگی به استفاده ای که از ظرف می شود دارد. شاید به همین دلیل باشد که از قدیم عادت بر این بوده که هر کس ظرف آب و غذای مخصوص خود را داشته باشد چون آگاهی افراد می تواند به ظروف شخصی آنها هم منتقل شود و در حافظه آنها باقی بماند.

علاوه بر آب، غذاهای دیگر هم می توانند تحت تاثیر آگاهی ما قرار بگیرند و شارژ شوند. به همین خاطر رسم بر این بوده است که قبل از خوردن غذا، دعاها و اذکار مختصری گفته شود و این می تواند باعث ترکیب انرژی های برتر با انرژی های معمولی مواد غذایی شود.

مسئله ضبح، حرام و حلال بودن روزی و گفتن نام خدا قبل از آب یا غذا خوردن می تواند تا حدودی توسط آزمایش بالا توجیه شود و این دعاها واقعا روی مولکولهای مواد خوراکی تاثیرگذار باشند. می توانید حدس بزنید که خوردن لقمه ای حرام که همراه با ناله و نفرین دیگران باشد تا چه حد می تواند غذا را بی برکت کرده و در نتیجه به سلامت جسمی انسان آسیب برساند. زیرا اگر ما هم فراموش کنیم از چه راهی روزی کسب می کنیم انرژی کارهای منفی ما از حافظه مواد ساده خوراکی پاک نمی شوند. به همین خاطر برخی عارفان از خوردن غذاهایی که از راه نامشروع به دست می آمد (بدون آنکه مستقیما بفهمند صاحب غذا دزد بوده) از خوردن آن سرباز می زدند و به راحتی متوجه ناسالم بودن آن خوراک می شدند.