چگونه فکر کردن افراطی به فرد مورد علاقه را متوقف کنیم؟

وقتی شما بار عاطفی زیادی نسبت به کسی احساس می کنید (چه مثبت و چه منفی) به احتمال زیاد در بسیاری از ساعات روز به آن شخص فکر می کنید. فکر کردن و توجه به افراد مورد علاقه تا حدودی معقول است ولی اگر بیشتر مواقع، ذهن ما به این افکار مشغول باشد در این صورت نوعی وسواس ذهنی است. گاهی اوقات ممکن است به کسانی فکر کنید که هیچ علاقه ای به شما ندارند و حتی ضربه های عاطفی زیادی به شما زده اند. فکر آنها لحظه ای رهایتان نمی کند مگر اوقاتی که سخت مشغول یک کار هستید.

قبلا در پست “چرا به شخص خاصی فکر می کنیم” توضیح داده شده است که گاهی امکان دارد وقتی کسی به شما فکر کند شما هم به او فکر کنید. این اتفاق حتما برای شما زیاد اتفاق افتاده است. مثلا زمانی که به یک شخص خاص فکر می کنید همان موقع زنگ تماس او را می شنوید. این نوع تله پاتی ها تا حدودی توجیه کننده اینکه چرا یاد برخی افراد به ذهن ما می آید است ولی این یاد کردن ها معمولا لحظه ای و کوتاه است و درست مانند دریافت یک پیام تله پاتیک است و قرار نیست شب و روز فضای ذهن ما را اشغال کند.

آیا وقتی به کسی فکر می کنیم ممکن است او هم به ما فکر کند؟

همانطور که می دانید افکار و احساسات ما دارای ارتعاش هستند و می توانند به هر نقطه از جهان فرستاده شوند. چنانچه به فردی شدیدا فکر کنیم احتمال دارد که او هم به یاد ما بیفتد ولی این قطعی نیست مخصوصا اگر سنخیت روحی بین شما و آن شخص وجود نداشته باشد و یا شما را نشناسد. برای مثال میلیون ها نفر ممکن است به یک هنرپیشه فکر کنند ولی آیا آن هنرپیشه متوجه می شود که چنین افرادی هم وجود دارند؟ مشکل دیگر اینکه شاید ما واقعا خواهان ارتباط با یک شخص از طریق فکر کردن مکرر به او باشیم ولی تعارضات دیگری در ناخودآگاه ما وجود داشته باشد که خنثی کننده این ارتعاشات تله پاتیک باشد. مثلا ظاهرا حس می کنیم روی فردی کراش داریم و می خواهیم روزی در کنار او زندگی کنیم ولی افکار دیگری در ذهن ناخودآگاه هستند که خنثی کننده اثر این افکار است مثل ترس از زندگی مشترک، نداشتن اعتماد کامل به شخص، مطمئن نبودن از آینده و …

البته یکی از نویسندگان معروف در سخنرانی های خود گفته بود که وقتی دوست داشت کسی با او تماس بگیرد در مورد آن شخص می نوشت. خیلی زود هم از جانب همان شخص به او خبر می رسید. او این روش را به دیگران هم یاد داد و آنها نیز نتایج جالبی گرفتند.

این موارد نشان می دهد که ذهن به ذهن راه دارد ولی قرار نیست هر چیزی که در ذهن ما می گذرد همان ها به افراد دیگر منعکس شود. پس اگر مدام به فکر فرد خاصی هستید این احتمال وجود دارد که این سیگنالهای ذهنی در پاره ای اوقات به صورت فکری گنگ به او برسد و یا توسط مکانیسم های دفاعی ناخودآگاه او دفع شود تا شخص بتواند زندگی آسوده ای داشته باشد. اگر ما مدام از اینکه کسی به ما فکر می کند مطلع شویم قطعا ادامه حیات بسیار سخت و ناممکن می شود.

اگر این دلایل ماورایی را کنار بگذاریم و به موضوع فکر کردن افراطی در مورد افرادی خاص به دید نوعی وسواس ذهنی نگاه کنیم در این صورت لازم است دست به کار شویم و راه هایی برای خلاصی از این وضعیت آزار دهنده پیدا کنیم.

چگونه فکر کردن به فرد مورد علاقه را قطع کنیم و یا به حد نرمال برسانیم؟

• وقتی ما به یک کاری عادت می کنیم (این کار می تواند همین فکر کردن به فرد مورد علاقه باشد) مغز ما طور دیگری کار می کند. ما به این افکار و کارها معتاد می شویم و رها کردن اعتیاد ذهنی درست مانند ترک اعتیاد به مواد در ابتدا سخت است. این افکار ممکن است برای ما لذت بخش باشند و چون لذتی بالاتر از آن نمی شناسیم به همان ها ادامه می دهیم. درست مانند اعتیاد جنسی که بیشتر افراد معمولی چون این حالت را بالاترین لذت می دانند و از لذات دیگر بی خبر هستند به آن معتاد می شوند. بنابراین برای ترک اعتیاد فکر کردن به فرد مورد علاقه خود لازم است به افکار و کارهای دیگری که سطح لذت و معنی بیشتری دارد روی بیاورید. البته انجام کارهایی که به تمرکز بالا و طولانی نیاز دارند (ولو خسته کننده) می تواند به دور شدن ذهن از افکار مربوط به فرد مورد علاقه کمک کند. پس تا می توانید خود را مشغول کنید.
• چیزهای نوستالژی آور و هر چیزی که شما را به یاد فرد مورد نظر می اندازد را از خود دور کنید. این کار می تواند انجام یک فعالیت خاص تا مدتی مشخص باشد. برای مثال اگر عادت کرده بودید با عشق خود به کوه بروید بنابراین هر وقت حتی اگر تنهایی به کوه بروید خود به خود یاد معشوق خود می افتید. پس برای مدتی کوهنوردی را کنار بگذارید و یا با دوستان بشاش دیگری این فعالیت را انجام دهید.
• از چک کردن شبکه های اجتماعی و فعالیت های اینترنتی فرد مورد علاقه خود دست بردارید و حتی آنها را از گوشی خود پاک کنید. اگر عکسی هم از آن فرد دارید آن را هم حذف کنید. اینها همه محرکی هستند برای اینکه بیشتر به یاد او بیفتید پس اگر حذف شوند یاد آنها کمتر در ذهن شما نهادینه می شود.
• از تکنیک تصویرسازی محو کردن خاطره استفاده کنید. هر زمان به یاد فرد مورد علاقه خود افتادید به جای آنکه تصویر ذهنی خود را روشن و شفاف ببینید آن را کدر و تیره و بی رنگ مشاهده کنید و احساس کنید این فکر از شما دور می شود و در فضایی دوردست محو می گردد.