آیا به جای حالت نشسته می توان در حالت دراز کشیده هم مراقبه کرد؟

اینکه آیا می شود مدیتیشن را به جای حالت نشسته در حالت دراز کش انجام داد سوال بسیاری از افرادی است که مراقبه اصولی می کنند.

به طور کلی مراقبه در حالت نشسته، دراز کشیده، ایستاده و در زمان راه رفتن انجام می شود و البته حتی می توان در زمان غذا خوردن، انجام فعالیت های هنری و ورزشی هم مدیتیشن کرد. هر کدام از این حالات برای مقاصد مختلفی به کار رفته می شوند.

برای مراقبه هایی که به منظور خودکاوی و کنترل ذهن، افزایش آگاهی و تمرکز فکر استفاده می شود بهتر است حالت نشسته انتخاب شود. اولویت اول هم با نشستن بر روی زمین و بعدی، نشستن بر روی صندلی است. در این حالات، ستون فقرات کاملا صاف است و جریان تنفس به نحو بهتری در بدن جریان پیدا می کند و پرانای موجود در خود را به کالبد انرژی ما منتقل می کند. همچنین چاکرای تاج به سمت آسمان و پاها متصل به زمین است و بهترین حالت تنظیم بدن در جهت ورود و دفع کلی انرژی پرانا است.

در ابتدا ممکن است حالت نشستن سخت باشد ولی به مرور، بدن به آن عادت می کند.

مراقبه قرار نیست یک فرآیند ریلکس کننده باشد و بلکه باید تعادلی بین هوشیاری و ریلکس بودن برقرار شود. در حالت نشسته، امکان اینکه به خواب بروید خیلی کم است. وقتی تمرکز فکر واقعی انجام شود ذهن به طور خودکار تمایل دارد به خواب برود. اگر بر روی زمین دراز کشیده باشید خیلی راحت خوابتان می برد. ولی احتمال به خواب رفتن در وضعیت نشسته کم است و شما فرصت بهتری دارید تا اعماق بیشتری از ذهن را کندوکاو کرده و همچنان در حالت آگاهی و ریلکسیشن مناسب باقی بمانید.

الگوهای گردش انرژی در مراقبه های پیشرفته در حالت نشسته و خوابیده متفاوت است ولی در مورد مراقبه های ساده، اگر حس کردید ذهن شما قدرت حفظ هوشیاری کافی را در حالت نشسته حفظ کرده و در حالت دراز کشیده به خواب نمی روید در این صورت می توانید مراقبه را در وضعیتی که به پشت خوابیده اید و ستون فقرات شما صاف است انجام دهید. کسانی هم که مشکل فیزیکی در ستون فقرات خود دارند و نمی توانند بنشینند چاره ای جز انتخاب حالت دراز کشیده ندارند.

لازم به ذکر است که حالت نشسته مراقبه خود شامل چند نوع است که بهترین حالت آن پادماسانا یا لوتوس است (حالت نیلوفری). این حالت علاوه بر ایجاد امکان گردش انرژی خیلی بیشتر در بدن به خصوص در ستون فقرات، سبب تقویت عضلاتی چون عضلات پا و لگن می شود. همچنین حالت لوتوس به قدری بر سیستم انرژی ما اثر می گذارد که امکان تحریک انرژی خفته انتهای ستون فقرات یا کندالینی را هم فراهم کرده و آن را به چاکراهای بالایی می رساند. البته بدین منظور باید تمرینات دیگری هم مثل انجام بانداها اضافه شود که در حالت لوتوس بهتر قابل اجرا هستند.