فرق رویابینی آگاهانه و پرواز روح

حتما در مورد فرق های رويابينی و پرواز روح چيزهای زيادی شنيديد ولی در اينجا قصد داريم تفاوت اونها رو از زبان مطالعات مختلف دانشمندان بررسی کنيم.

بسياری می گند که پرواز روح نوعی رويابينی هست. البته باز هم هر دو تاشون پديده های خارق العاده محسوب میشن. بيشتر کسانی که پرواز روح رو تجربه کردن می گن که حس واقعی بودن بيشتری رو نسبت به رويابينی حس کردند.Gabbard و Twemlow در سال ۱۹۸۴ اعلام کردند که چنين افرادی در مورد حضور واقعی در بدنی مشابه جسم فيزيکی و ارتعاشات و انرژی گزارش می دند. حتی گاهی فلج بدن را نيز در خارج از بدن خود تجربه می کنند و اين با يافته های Fox در سال ۱۹۶۲ مطابق است. همچنين ميزان شنيدن صداهای عجيب و حس افتادن از بدن در حالت برون فکنی بيشتر است (Everett، ۱۹۸۳).

گفته می شه که پرواز روح معمولا از حالت فلج عضلات شروع می شود. همچنين ميزان آنها در زمان رويابينی آگاهانه و ديدن خواب هایی که در آن مضمون پرواز و افتادن است بيشتر می شود. شايد به همين دليل باشد که آن دو را يکی دانسته اند. مشکل اين نظريه يکی بودن پرواز روح و رويابينی اين است که معمولا برون فکنی کالبد اختری به تعداد کمتری رخ داده و می تواند برای کسانی رخ دهد که تا به حال هيچ گونه رويابينی نداشته اند. همچنين مطالعاتی که بر مغز آن افراد انجام شده نشان داده است که پرواز روح به گونه ای است که مغز را به شدت تحريک کرده و گویی کارها دارد توسط بدن فيزيکی انجام می شود. در حالی که در رويابينی آگاهانه مغز طوری تحريک می شود که نشان دهنده اتفاق افتادن وقايع در يک فضای خيالی و روياگونه است. .

البته حالاتی که در روش ورود مستقيم به رويا ديده می شود مشابه حالات پرواز روح است. گفته می شود که احتمال برون فکنی در روش مستقيم بيشتر است و نزديک ۴ برابر بالاتر از رويابينی آگاهانه در وسط رويا است. بنابراين افرادی که فکر می کنند در حين تجربه ارتعاشات و خروج از بدن فيزيکی خود دچار رويابينی شده اند اشتباه می کنند و در واقع برون فکنی کرده اند! اين نتايج از آزمايشاتی که بر روی ۱۰۷ رويابين انجام شده به دست آمده است. امواج مغزی آنها و همچنين ارتباط حرکات چشمان آنها در مرحله خواب REM نيز مورد بررسی قرار گرفت تا گواه بر صحت به خواب رفتن آنها و آگاه شدن آنها در رويا باشد. آنها که برون فکنی داشته اند حتی در امواج مغزی آلفا که رويابينی رخ نمی دهد توانسته اند از بدن خود خارج شوند! اگر چه حرکت سريع چشمان در حالت رويابينی هميشه ديده نمی شود ولی معمولا هيچ گاه در حالت پرواز روح مشاهده نمی شوند.

طبق تحقيقات ديگری که توسط پرسش نامه از افراد رويابين و پرواز روح کننده به دست آمده است درک رنگ ها و جزئيات در رويابينی و برون فکنی کاملا متفاوت است. همچنين به ياد آوری خاطرات در رويابينی بسيار ضعيف تر بوده و حافظه های کاذب افزايش ميابد. به علاوه ديدن جسم فيزيکی معمولا تنها در حالت پرواز روح ديده می شود و نه برعکس آن.

Dr. Penny Sartori کشف کرده است که ميدان های الکتريکی و مغناطيسی بر برون فکنی و پديده های نزديک به مرگ موثر هستند در حالی که تاثيری بر رويابينی ندارند. تفاوت ديگر اين که Dr. Pim Van گفته است که در حالت تجربه نزديک به مرگ که مشابه پرواز روح است گاهی هيچ فعاليت مغزی ديده نمی شود در حالی که رويابينی دارای امواج مغزی مشخص است و حتما بايد ذهن دارای فعاليت باشد