عادتی بدتر از جهل و ارتباط با رویاها

همان طور که می دانید یکی از روش هایی که برای القای رویای شفاف یا خواب آگاهانه استفاده می شود استفاده از آزمون واقعیت یا reality check است که در طی آن باید مرتب در طی روز از خود سوال کنیم آیا بیدار هستیم یا خیر و کارهایی مثل نگاه کردن به دستان و … را انجام دهیم تا ببینیم بیدار هستیم یا نه. برای مثال اگر دستان ما تغییر شکل داد یعنی خواب هستیم و اگر شکل طبیعی داشت به احتمال زیاد بیدار هستیم.

برای بسیاری از افراد این پرسش در طی روز که آیا خواب هستند یا بیدار بسیار احمقانه است و سریعا پاسخ می دهند که بله بیدار هستیم!!! این چه سوال احمقانه ای است؟

مشکلی که بشریت با آن مواجه است جهل نیست بلکه توهم دانستن است. ما ادعا می کنیم همه چیز را به طور قطع می دانیم و یا حداقل چیزهایی که به ما آموخته شده بدون چون و چرا صحیح هستند. اگر به مقالات علمی اخیر توجه کنید بسیاری از آنها چیز جدیدی را کشف نکرده اند و فقط به اصلاح آن چیزهایی که قبلا به عنوان علم قطعیت پیدا کرده بودند می پردازند. در واقع ما مدام در حال اصلاح چیزهایی هستیم که می دانیم و روز به روز بیشتر متوجه می شویم که چیزهایی که آنها را به عنوان حقیقت پذیرفته بودیم کاملا اشتباه بوده اند.

موضوع بالا در مورد رویابینی هم صادق است. چرا هر گاه آزمون واقعیت را انجام می دهیم (به خصوص افراد مبتدی) همیشه می دانیم و مطمئن هستیم که بیداریم و آزمون واقعیت را از سر تشریفات و سرسری انجام می دهیم؟ این توهم دانستن مانع از آگاه شدن است. همان طور که در خیلی زمینه ها این توهم کار دست ما می دهد و حقایق زیادی را از ما می پوشاند و کنجکاوی ما را کم می کند در مورد آگاهی در رویاها هم همان طور عمل می کند.

افرادی که کمی در تمرین آگاهی در رویا پیشرفته تر هستند حتما مواقعی را در خود رویا به خاطر می آورند که وقتی می خواستند آزمون واقعیت را انجام دادند تا ببینند بیدار هستند یا نه، حتی حوصله و انگیزه انجام آن را نداشتند چون صد در صد یقین داشتند که بیدارند و محال است خواب باشند و تنها بعد از بیدار شدن از خواب متوجه شدند که خواب بوده اند.

در واقع توهم دانستن و مطمئن بودن بدون هیچ دلیل و مدرکی در عالم بیداری، موجب انعکاس همان عادت در عالم خواب می شود و آنجا هم فکر می کنیم بی هیچ دلیل قانع کننده ای بیدار هستیم و بنابراین در رویاها آگاه نمی شویم.

البته شاید دلیل قانع کننده ما این باشد که خوب داریم همه چیز را واضح و روشن می بینیم و تجربه می کنیم و هیجان و احساسات داریم پس بیداریم. متاسفانه همه اینها در خواب هم وجود دارند و دلیل نمی شود چون قدرت بینایی و شنوایی و احساسی بالایی در رویاها داریم پس واقعی باشند.

تا وقتی به جهل خودمان شک نکنیم و چیزهایی که می دانیم را زیر سوال نبریم نه تنها در رویابینی موفق نمی شویم بلکه در خیلی از مسائل دیگر زندگی نیز فردی جاهل و مغرور به دانش کاذب باقی خواهیم ماند.

اگر فردا اعلام شود فلان دارو خوب است چون فلان منبع آن را مفید اعلام کرده بلافاصله سراغ آن می رویم. حتی بدون اینکه شک کنیم اعتبار آن منبع اطلاعاتی چه قدر بوده و چرا این دارو مفید است و چه کسانی آن را تایید کرده اند؟ دلیل فروش عجیب محصولات تقلبی که در ماهواره تبلیغ می شود هم همین است!

انسان شکاک انسان خردمند است…خردمندتر از آن کسی است که هر لحظه به اطلاعات قبلی خودش هم شک کند و آماده باشد دانسته های قبلی را دور بریزد و فرد متحولی شود.

بنابراین این نوع تمرینات رویابینی در واقع درس زندگی و شیوه ای برای تحول فکری و شکستن منیت و غرور دانستن هستند. این نوع تمرینات ذهن ما را منعطف می کنند و ما را آماده می کنند تا هر لحظه فردی جدید با نگرش کنجکاوانه باشیم و تعصب نسبت به دانسته های قبلی را رها کنیم.

همین الان از خود سوال کنید…آیا بیدار هستید؟ آیا می دانید که بیدارید؟ آیا صرفا دانستن شما برای اطمینان از این موضوع کافی است؟ پس چرا شب قبل موقع خواب هم می دانستید که بیدارید و به خواب بودنتان شک نکردید و با آب و تاب، کارهای مختلفی را در رویا انجام دادید با اینکه فقط توهم ذهن بودند؟ بنابراین این دانستن شما فقط توهم دانش واقعی است و وقتی به این موضوع پی بردید کم کم می توانید به دنبال کسب دانش واقعی و باور چیزها بر اساس دلایل و مدرک (مثلا انجام آزمون واقعیت عمیق در مورد خواب) باشید.

به منظور ایجاد انعطاف ذهنی جهت پذیرش شکاکیت به خواب و بیدار بودن در طی روز و ترغیب به انجام آزمون واقعیت و افزایش احتمال رویابینی، فایل صوتی هیپنوتیزم مخصوصی تهیه شده است که دانلود آن توسط اعضای ویژه ممکن می باشد. این فایل را هر روز تا چند هفته گوش دهید تا تاثیرات آن را مشاهده کنید.

لینک فایل صوتی هیپنوتیزم (مشاهده توسط اعضای ویژه):