برانگیخته شدن احساسات منفی در زمان یادآوری رویاها

نوشتن رویاها می تواند به شناخت درون و بررسی زوایای مخفی و تاریک ضمیر ناخودآگاه ما کمک کند. رویاها مانند صفحه نمایشی هستند که فراموش شده ترین و عمیق ترین بخش های حافظه درون را بدون رودربایستی به ما نشان می دهند. گاهی این افشاگری رویاها می تواند آن قدر صریح و مربوط به زخم های کهنه باشد که ذهن ما به طور عمد کاری کند آن رویاها را فراموش کنیم چون قابلیت هضم آنها را در زمان بیداری نداریم. بنابراین شاید یک نفر مدت ها روی به خاطر آوری رویاهای خود کار کرده باشد و بعضی شب ها بتواند به خوبی به یاد بیاورد که چه چیزهایی را خواب دیده (چون شاید محتوای خنثی داشته اند و یا رویارویی ذهن هوشیار با آنها سخت نبوده است) ولی همان شخص شاید شب های بعدی رویاهایی را ببینند که ترجیح می دهد به طور ناخودآگاه آنها را فراموش کند تا به یاد بیاورد و ناراحت شود.

این حالت ناراحتی چگونه حس می شود؟

برای مثال شما قصد دارید برای یادآوری بهتر رویاها به منظور رویابینی، به محض بیداری از خواب، رویای خود را یادداشت کنید. وقتی خواب خود را در ذهن تصور می کنید قلب شما می گیرد و حالت روحی بسیار بدی پیدا می کنید چون خوابی که دیده بودید مربوط به یکی از نقاط ضعف بزرگ روحی روانی شما بوده و هر چه قدر بیشتر در آن غرق می شوید انگار دوباره انرژی آن خواب در شما زنده شده است و کمی از واقعیت بیداری فاصله می گیرید. شاید باورتان هم نشود که چگونه این همه درد و رنج روحی را در خواب تحمل کرده اید. چون درد زیاد می شود دست از قلم بر می دارید و بی خیال نوشتن رویا می شوید.

ولی فرار از این دردها کمکی نمی کند. این دردهای روحی همین حالا هم در ناخودآگاه شما وجود دارند و فقط در حال حاضر که این مطلب را می خوانید در ضمیر ناخودآگاه شما ته نشین شده اند. همین ها هستند که باعث می شوند شما در طول روز ندانید چرا ناراحت و غمگین هستید و از درون احساس شادی نمی کنید. رویاها نماینده های صادقی هستند که این دردها را به شما نشان می دهند. باید شهامت پذیرش آنها را داشته باشید و هر چیزی که در خواب به شما نشان داده شده است را بعد از بیداری یادداشت کنید و برون ریزی انرژی های آزار دهنده را هم تحمل کنید. سپس آنها را بررسی کنید. هر چه قدر درجه افسردگی و تشویش درونی بیشتر باشد احتمال بروز این حالات در زمان یادآوری رویاها بیشتر است. احساس درد و ناراحتی در زمان یادآوری رویا به معنی تشدید آن حس نیست بلکه اگر نسبت به آن بدون قضاوت بوده و حالت شاهد داشته باشید انرژی روانی آنها تخلیه می شود. خود تاریک خود را بپذیرید و از آن فرار نکنید. هیچ کس قرار نیست بدون عیب و نقص باشد. همه ما چیزهای پلیدی در خود داریم که حتی از اعتراف آن هم طفره می رویم. تا وقتی چراغ شناخت به سمت این ابعاد تاریک وجود تابیده نشود این مشکلات، شناسایی و رفع نمی شوند. خواب تمایل به قتل و آزار، تمایل به محارم، خواب طرد شدن و شکست عشقی و خیلی چیزهای ناخوشایند دیگر، خواب هایی نیستند که از بیرون به ذهن ما آمده باشند. آنها در بخش سایه ناخودآگاه وجود دارند و فقط هم در زمان خواب فعال نیستند بلکه می توان گفت که هنگام رویا دیدن، خود را متجلی تر می کنند. وقتی با این بخش از وجود خود آشتی کنید و کم کم شروع به یادآوری این رویاهای دردناک کنید خودشناسی شما بیشتر شده و با پذیرش و اصلاح چیزهایی که برای شما نمایان شده احساس سبکی و راحتی بیشتری می کنید. کسانی هم که در به یادآوری رویاها به خاطر این موضوع مشکل دارند نیز بعدا خواب های خود را بهتر به یاد می آورند و می توانند تمرینات رویابینی خود را ادامه دهند.