اثر مخرب الکل و مواد مخدر بر هاله انرژی شما

در این پست در مورد مصرف اثر الکل و مواد بر روی هاله انسان و مضراتی که می تواند بر سیستم انرژی ما داشته باشد صحبت می شود.

افرادی که الکل، مواد مخدر، مواد توهم زا و محرک و … مصرف می کنند ممکن است تا چند مدت احساس سرحالی و حس گشودگی پیدا کنند و احساس کنند سبک شده اند و در آسمان پر می کشند و دیگر غمی ندارند. در این حالت سطح انرژی انسان به طور موقت بالا رفته و هاله فرد منبسط تر می شود. البته همه داروها قادر به انجام چنین کاری نیستند بلکه داروهایی که اصطلاحا باعث سرخوشی شما می شوند قادر به انجام چنین کاری هستند. حتی ممکن است تا چند مدت گرفتگی انرژیکی در یک چاکرا نیز رفع شود و دوباره پس از رفع اثر مواد یا الکل، مجددا احساس گرفتگی و سنگینی کنید.
اما آیا این اثرات سبک کننده و منبسط کنندگی هاله که در اثر مصرف مواد و الکل ایجاد می شود واقعا مفید است؟ هر چند که نظرات مختلفی در این مورد وجود دارد ولی عموما پذیرفته شده است که چنین انبساط هاله می تواند باعث ایجاد حفره و رخنه در هاله شده و شخص را نسبت به انرژی های بیرونی آسیب پذیر کند. حتی ممکن است انرژی های درونی شما به راحتی از هاله شما خارج شده و به مصرف افراد و موجودات غیر ارگانیک دیگر برسد (به همین دلیل است که علائم جنزدگی در افرادی که معتاد به الکل و یا مواد هستند بیشتر دیده می شود).

وقتی هاله فردی که مواد یا الکل مصرف کرده موقتا منبسط ولی قابل نفوذ شده عوض شدن حس و حال او به راحتی امکان پذیر است. برای مثال در جمعی که سرخوش از مصرف الکل هستند و لحظات شادی دارند، کوچکترین مسئله می تواند همان شادی را به خشونت تبدیل کند و شدیدا تحت تاثیرانعکاس های بیرونی هستند و ثبات شخصیتی ندارند.

متاسفانه اثرات مخرب این گونه مواد موقتی نیست و کم کم هاله شخص را به مرور زمان تضعیف کرده و شخص مانند جاروبرقی، انرژی های محیط را جذب کرده (چه خوب و چه منفی) و اگر در کنار یک انرژی خوار قرار گیرد به راحتی انرژی های درونی او تقدیم شخص می گردد.

شاید بگویید چرا برخی شمنها از برخی گیاهان توهم زا برای سفر روحی استفاده می کنند و موفق هستند؟ اولا بستگی دارد موفقیت را چگونه تفسیر کنیم. اگر سفر روحی ما وابسته به کشیدن ماری جوانا و امثالهم باشد چندان ارزشی ندارد. به علاوه شمنها تنها از این گیاهان خاص استفاده نمی کنند بلکه در کنار آن از ریاضتهای شدید مثل گرسنگی و رقص های خسته کننده استفاده می کنند تا سفر روح کنند. همچنین دستورات خاصی برای مصرف برخی از گیاهان و قارچ های توهم زا دارند و این طور نیست که خودمان سر خود چند لول ماری جوانا بخریم و بکشیم و سفر روح کنیم. با این کار تنها به هاله و سیستم انرژیکی خودمان شدیدا آسیب رسانده و هر بار ضعیف و ضعیف تر می شویم. افزایش سطح انرژی چاکرا و انبساط هاله توسط این روشها همگی موقتی و دارای عوارض منفی هستند.

یکی از دوستانم که به مصرف ماری جوانا برای پرواز روح اعتیاد داشت مدام از خاصیت های این گیاه تعریف می کرد و تجارب خود را می گفت. متاسفانه سخنان او برخی دیگر از جوانان را به خود جذب کرده بود و همگی به سمت این گیاه روی آورده بودند و می کشیدند و سرخوش می شدند (گاهی هم غمگین تر چون اثری که می گذارد به حالتی که شخص در آن لحظه تجربه می کند بستگی داشته و تشدید کننده همان است). او آن قدر ماری جوانا مصرف می کرد تا بی حس بر زمین می افتاد و هذیان می گفت و ادعاهای عجیب و غریب می کرد و فلسفه بافی انجام می داد. تجارب او بیشتر حالت غلیظ شده احساسات او بودند و سفر روحی او از افتضاح ترین سفرهای اختری بود. روز به روز از لحاظ انرژیکی ضعیف تر می شد و دیگر نمی توانست با قدرت روحی خودش پرواز روح کند. تا اینکه کم کم یاد گرفت مراقبه و پاکسازی انرژیکی را به طور اصولی دنبال کند و به توانایی های خود تکیه کند. بعد از مدت ها به من گفت که وقتی خودم سعی می کنم برون فکنی کنم حالتی از انرژی و سرخوشی را احساس می کنم که هرگز با مصرف ماری جوانا و امثالهم حس نکرده ام.

بنابراین حتی برای تمرینات روحی هم نیازی به مواد محرک و توهم زا و … ندارید و اگر عادت به مصرف آنها دارید بهتر است زودتر از دست آنها خلاص شوید. در اینترنت مقالات تشویق کننده زیادی در مورد اثرات مثبت ماری جوانا بر توانایی های معنوی است که ظاهرا گول زننده هستند ولی در آخر نتیجه ای جز ضرر برای شما ندارند. البته می دانم شاید برخی از شما نظر دیگری داشته باشید و این گیاه را مقدس بدانید و تصور کنید که واقعا شما را به آگاهی می رساند ولی آگاهی یک امر درونی بوده و در نتیجه خودکاوی، تجربه و شناخت ابعاد تاریک ناخودآگاه و بررسی عواطف و احساسات سرکوب شده ایجاد می شود و نه با دود کردن یک گیاه. اگر قرار بود کسی با پای منقل نشستن و مصرف مواد و یا دود کردن فلان گیاه و مصرف مشروبات و عرق سگی به عرفان برسد الان جمع معتادان موجود در کمپ های کشور باید از بزرگترین عارفان جهان می شدند و از سراسر دنیا به بازدید آنها می آمدند و به پای آنها می افتادند تا هدایت شوند!