مقدمه تمرینات مدیتیشن:

به منظور پرورش قدرت تمرکز فکر، روش های گوناگونی وجود دارد. نقطه ی مشترک همه آنها اين است که چيزی که قرار است بر آن تمرکز فکر کنيم نبايد دارای حس خاصی به اون باشيم و تقريبا برای ما معنی و مفهمومی نداشته تا جذبه برای ما ايجاد نکند. اين به اين دليل است که ما قرار است خودمان در اثر تمرين، جذبه و تمرکز فکر را به سمت موضوعی هر چند بی معنی ايجاد کنيم.

برای مثال، در آزمايشی که بر روی دو گروه از افراد (يک گروه افراد معمولی و يک گروه راهب بودايي) انجام داده بودند، از آنها خواستند که تا چند دقيقه به صدای تيک تاک ساعت گوش بدهند. به طور همزمان هم امواج مغزی اونها اندازه گيری شد. گروه افراد معمولی که هيچ تمرين ذهنی در گذشته انجام نداده بودند، پس از چند ثانيه گوش کردن به صدای ساعت، حواسشان پرت شد و ديگر به آن توجهی نمی کردند. در واقع اين صدای ساعت ديگر برای آنها جذاب نبود. ولی گروه راهبان، تا آخر مدت زمان آزمايش قادر بودند که صدای تيک تاک ساعت را دنبال کرده و ذهنشان بر آن متمرکز بماند.

در واقع ذهن آنها به قدری در اختيار آنها بود که حتی بر موضوعات بی اهميت نيز می توانستند  تمرکز فکر کرده و چون الگوهای منفی انرژی و افکار مزاحم را در اثر تمرينات از خود دور کرده بودند، کافی بود اراده کنند تا بر چيزی تمرکز کنند تا بتوانند تا آخر آن را دنبال کنند.

اما قرار است چه چيزی را به عنوان هدف تمرکز فکر و مراقبه خود انتخاب کنيم؟

پاسخ اين است که قرار است خسته کننده ترين چيزها (مانند نگاه کردن به يک شیء يا توجه کردن به دم و بازدم تنفس) را انتخاب کنيم. در اين حالت، اگر قادر باشيم ذهن خود را بر آنها متمرکز نگه داريم، در اين صورت بر هر چيز ديگر هم قادر به تمرکز کردن هستيم. علاوه بر آن، در اين حالت، تمامی الگوهای منفی انرژی و خاطرات مختلف و موانع ذهنی نيز به راحتی از درون ما برخواسته و ما می توانيم با ايجاد اصطحکاک ذهنی که در بخش شناخت اغتشاشات ذهنی بررسی شد از آنها خلاص شده و پاک شويم.

پس از آنکه به ذهن خود آموزش داديم که نمی تواند مانند بچه ای لوس، از اين فکر به آن فکر حرکت کرده و بايد در خدمت ما باشد، سپس می توانيم در انواع مراقبه های ديگر از آن استفاده کنيم.

البته از آنجا که بر هر چيز مراقبه می کنيم، ماهيت آن چيز در ما هم تاثير مستقيم گذاشته و آگاهی ما در آنها بيدار می شود بنابراين توصيه نمی شود که هر چيزی را به عنوان مرکز تمرکز فکر خود انتخاب کنيد. بهتر است که از ابتدا به ذهن خود عادت دهيم که موضوع تمرکز آن چيزهای الهی باشد…زيرا حتی اگر هم به طور مستقيم به خدا فکر نکنيم ولی به طور ناخودآگاه، انوار و انرژی های آن چيز را به خود جذب کرده و راحت تر می توانيم موانع بين خود و خداوند را برداريم.

البته می توانيد اين تمرينات را بسته به مذهب خود و يا طرز تفکرتان تغيير دهيد….در اين تمرينات به عنوان پيش فرض، مرکز توجه چيزهای الهی است و می توانيد الگوی تمرين را در مورد چيزهای ديگر به کار بريد.

تمرين مدیتیشن ۱:

يکی از نام های الهی را بر کاغذی رسم کرده و جلوی خود قرار دهيد (می توانيد از يک شیء که دارای جزئيات زياد است نيز استفاده کنيد). فعلاً قرار نيست به معنی اين کلمه الهی توجه کنيد…هر چند نگاه کردن به آن نيز تغييرات معنوی را در شما به وجود می آورد.

از اولين حرف مربوط به اين کلمه شروع کنيد…چگونه بر کاغذ نوشته شده؟
رنگ خودکاری که به کار برديد دقيقاً چه کيفيتی دارد؟
فاصله ی بين حروف چه قدر است؟
تعداد نقطه های اين کلمه چند تا است؟
آيا نقطه های آن را يک اندازه رسم کرديد؟
بزرگی هر حروف نسبت به حرف ديگر چه قدر است؟

به دقت اين کلمه را مورد بررسی قرار دهيد (در مورد شیء انتخاب شده می توانيد رنگ، اندازه، زوايا، جزئيات و … را مورد بررسی قرار دهيد)
اکنون چشمان خود را بسته و اين کلمه را در ذهن خود تصور کنيد….سعی کنيد که دقيقا همان جزئيات (رنگ، بزرگی و کوچکی کلمات، طرز نوشتن نقطه های آن و…) را در ذهن خود ايجاد کنيد. هر بار که جزئيات آن کلمه را فراموش کرديد، دوباره چشمان خود را باز کرده و آن را نگاه کنيد و سپس چشمان خود را ببنديد.
اگر فکری به ذهنتان آمد آن را با اصطحکاک فکری از خود دور کنيد.

پس از چند دقيقه تمرين بر روی اين کلمه، حدوداً ۱۰ بار اين نام را با جزئياتی که بر روی کاغذ رسم کرديد، در ذهن خودتان تصور کنيد. اگر قبل از اتمام اين ۱۰ بار، فکری حواستان را پرت کرد، دوباره از اول شروع کنيد تا اين ۱۰ بار تمام شود (بسياری از افراد لازم است که تا چند ماه تمرين کنند تا قادر باشند اين ۱۰ بار تکرار نام را انجام دهند).

شايد اولين بار در عمرتان باشد، که ذکر الهی را با دقت و تمرکز فکر تکرار کرده باشيد.

حدوداً اين تمرين را روزی ۱۵ دقيقه انجام دهيد. کم کم ذهن شما شفاف شده و قدرت تمرکز فکر شما پس از چند روز تمرين رو به افزايش می رود.

کار با مانتراها يا اذکار

مانتراها، يک سری اصوات و کلماتی هستند که با تکرار آنها، می توانيم ذهن خود را متمرکز کرده و حالات برتر آگاهی ذهنی را تجربه کنيم….مانتراها بخش بسيار مهمی از تعاليم هر دينی را تشکيل می دهند…در دين اسلام به مانترا، اصطلاحاً ذکر گفته می شود….

هر يک از انواع مانترا، اثرات خاصی را در سيستم انرژيکی انسان گذاشته و بخش های خاصی از آن را تحريک می کند….فعلاً وارد اين موارد نشده و در اين قسمت از آنها تنها برای افزايش قدرت تمرکز ذهنی و مدیتیشن استفاده می کنيم.

برای افرادی که قصد دارند از ذکرهای اسلامی برای پرورش تمرکز فکر و مراقبه استفاده کنند، الگوی بخش زير توصيه می شود.

– يکی از نام های الهی را انتخاب کنيد.

– چشمان خود را ببنديد (برای حذف حواس پرتی های تصويری موجود در اتاق)

– سپس حدود ۴۰ بار آن را تکرار کنيد (فعلاً ارقام بالاتر پيشنهاد نمی شود و تنها وقتی در تمرکز ذهنی مهارت پيدا کرديد می توانيد تعداد آن را افزايش دهيد)

– نکته مهم اين است که هر بار که تمرکز فکر شما در حين تکرار ذکر از بين رفت، دوباره از اول شروع به تکرار کنيد. برای مثال، ۱۲ بار اين نام را با تمرکز فکر ذکر کرده ايد و يک دفعه ياد يکی از خاطرات گذشته خود افتاده و حواستان پرت می شود. در اين صورت، آن ۱۲ بار تکرار ذکر را فراموش کرده و دوباره از صفر، شروع به گفتن ذکر کنيد.

– آن قدر مرحله ی قبل را تکرار کنيد تا بلاخره بتوانيد ۴۰ مرتبه تکرار ذکر را با موفقيت و تمرکز ذهنی انجام دهيد.

در عالم معنا، تکرار حتی يک بار نام خدا (و اذکار ديگر) از هزار بار ذکر گفتن بدون تمرکز فکر بهتر است. بنابراين اين کار شما نه تنها به تقويت تمرکز فکری شما کمک می کند، بلکه اجر معنوی هم داشته و حتی اثرات آن نام نيز کم کم در شما ظاهر خواهد شد….

اگر دين ديگری داريد و يا تمايل به تکرار مانتراهای اديان ديگر را نيز داريد می توانيد از روش زير استفاده کنيد:

– مانترای مورد نظر خود را انتخاب کنيد (برای مثال، مانترای اوم)

– چشمان خود را ببنديد

– دم عميقی بکشيد و با هوای بازدم، مانترای اوم را تا پايان هوای شش خود، تکرار کنيد (اوووووووممممممم)

– بهتر است که وقتی به قسمت “م” اين کلمه رسيديد، ارتعاش آن را در ناحيه فرق سر خود حس کنيد…در اوايل ممکن است ارتعاشی حس نکنيد….در هر صورت به ناحيه فرق سر خود (بين دو نيمکره مغز که مغز ميانی قرار دارد) متوجه شويد.

– اين مانترا را نيز به مدت ۱۰ دقيقه در روز تمرين کنيد (اوايل، مدت زمان مراقبه شما کم باشد و به مرور زمان، به آن بيفزاييد).