رويابينی، عملی خيالی يا نزديک به واقعيت

در اکثر مواقع، رويا ديدن چه در قالب رويابينی آگاهانه و غيرآگاهانه هميشه به عنوان يک عمل خيالی که ۱۰۰% آن توسط ذهن صورت می گيرد معرفی می شود.

اما آيا واقعا اين طور است و روياها تنها زايده ی تخيل ما هستند؟

برای بررسی اين مسئله ابتدا پديده ای به نام precognitive dreams را مورد بررسی قرار می دهيم. اين پديده به معنی ديدن روياهايي است که در مورد آينده خبر می دهد. بيشتر ما در طول زندگی خود هر چند به تعداد انگشت شمار، چنين روياهايي را يا خودمان تجربه کرده ايم و يا از اطرافيانمان شنيده ايم.

ديدن چنين روياهايي در ميان برخی از شخصيتهای معروف سياسی جهان نيز گزارش شده است. برای مثال ابراهام لينکن، رئيس جمهور آمريکا چنين روياهايي را در مورد افراد خانواده اش زياد می ديده است.

حتی يک بار به خانواده اش گفت که خواب ديده است که در کاخ سفيد در مراسم تشييع جنازه ی فردی است و از سربازی می پرسد که آن تابوت متعلق به کيست؟ سرباز جواب می دهد: اين تابوت متعلق به رئيس جمهور وقت آمريکا است. دقيقا يک هفته پس از اين خواب، ابراهام لينکن توسط گلوله به قتل رسيد.

همچنين گزارشات زيادی مبنی بر رويا ديدن دسته جمعی افراد در مورد يک موضوع مشترک قبل از وقوع فجايای بسيار مهيب انسانی در دست است.

طبق آمارگيری کلی، تخمين زده شده است که يک سوم جمعيت جهان در زندگی خود حداقل يک بار چنين روياهايي را تجربه می کنند.

به طور کلی، ۶۰ تا ۷۰% غيبگويي های افراد در حالت رويا ديدن رخ می دهد.

اما دليل چنين روياهايي چه می تواند باشد؟ چرا ما گاهی در خواب از آينده با خبر می شويم و يا اطلاعات صحيحی را از چيزهايي که قبلا با آنها رو به رو نشده ايم را به دست می آوريم؟

تئوری های مختلفی پشت اين موضوع است:

– برخی از صاحب نظران متعتقد هستند که گذشته، حال و آينده به طور کامل در ناخودآگاه ما وجود دارد و گاهی می توان اطلاعاتی را از زمان های مختلف در طی رويا ديدن به دست آورد.
بيشتر اين اطلاعات به صورت نماد هستند چون اين زبان ناخودآگاه ما زبان نماد و سمبل است. به همين جهت اگر کسی دارای علم تعبير خواب باشد می تواند اطلاعات صحيح بسياری را حتی از رويای افراد معمولی به دست آورد.
گاهی روياهای ما بسيار شفاف و بدون سمبل، حقايقی را در مورد مسائل مختلف به ما نشان می دهند و اين به دليل بانک اطلاعاتی وسيع در ضمير ناخودآگاه ما است.

– دليل ديگر اين که برخی معتقدند که در حالت رويا ديدن، ذهن انسان فارغ از اتفاقات روزمره بوده و درجه پذيرش بسيار بالايي نسبت به اطلاعات کيهانی و حتی جهان های معنوی دارد.
افرادی که در بيداری قادر به غيبگويي هستند فرقی که با افراد معمولی دارند اين است که ذهن خودشان را به قدری جلا و شفافيت بخشيده اند که مانند حالت رويا ديدن، فارغ از رخ دادهای روزمره بوده و ظرفيت تبادل اطلاعات آنها با کائنات بسيار بيشتر از ذهن افراد معمولی است.
به هر حال همه افراد حداقل در حالت رويا ديدن چنين حالت خلوص ذهنی را تجربه کرده و اطلاعات بسياری را از منابعی که هنوز شناخته نشده است به دست می آورد. بسياری از آنها سمبليک بوده و برای کشف حقايق پشت آن نياز به تعبير خواب دارد و تنها بخشی از آن می تواند مورد استفاده ما قرار گيرد. از آن بخش کوجک هم باز مقدار کمی مربوط به اطلاعات غيبی است و بقيه تخيل های ذهنی است.

جدای از خواب های مربوط به زمان های آينده، چرا گاهی می توانيم با ارواح افراد مرده ارتباط برقرار کرده و اطلاعات صحيحی از جانب آنها به دست آوريم؟

نظر بر اين است که موجودات جهان های ديگر حتی در دنيای بيداری هم با ما ارتباط ذهنی دارند (مانند حالت وسواس که آن را از جانب القای فکری شياطين و وسوسه آنها می دانند).

ولی مشکلی که وجود دارد مشغله ذهنی بالای ما و عدم داشتن گيرنده های فکری (که با تمرينات مراقبه به دست می آيد) برای دريافت القاهای موجودات غير فيزيکی است. ولی در هنگام خواب، ذهن آرام شده و ظرفيت پذيرش بالايي برای دريافت اطلاعات اين موجودات دارد.

به همين دليل می توانيم به راحتی با ارواح مردگان صحبت کنيم و يا از وضعيت آنها با خبر شويم. همچنين در علوم غريبه شرقی و غربی، يکی از راه های ارتباط با جن و يا ساير موجودات غيرفيزيکی را از طريق رويا می دانند.

همه اين موارد در حالت رويابينی آگاهانه نيز صدق می کند.

اما چگونه به اطلاعات غيبی دسترسی بيشتری پيدا کنيم؟

متاسفانه ما حدود ۹۰% روياهای خود را پس از بيدار شدن فراموش می کنيم. ما در طی شبانه روز حداقل ۳ الی ۵ رويا را می بينيم. اگر به محض بيدار شدن آنها را يادداشت نکنيم و يا در ذهن خود مرور نکنيم، يقينا بخش بسيار زيادی از آنها را از ياد خواهيم برد.

بنابراين اولين قدم، به ياد آوری روياها و نوشتن آنها به محض بيدار شدن از خواب است. ممکن است پس از ماه ها، دفترچه ای که روياهای خود را در آن می نوشتيد را مرور کنيد و تعجب کنيد که چه طور برخی از اتفاقی که اخيرا برای شما رخ داده است را ماه ها قبل در رويای خود ديده بوديد ولی فراموش کرده بوديد.

هر چند که روياها وسيله ای برای دريافت اطلاعات غيبی هستند ولی چنين روياهايي معمولا در زندگی ما خيلی کم و به تعداد انگشت شمار رخ می دهند. همچنين بسياری از آنها نيز زبان سمبليک دارند که برای کسی که تعبير آنها را نمی داند فايده ی خاصی ندارد.

رويابينی آگاهانه هر چند می تواند به دريافت اطلاعات غيبی در طی خواب، جهت دهی کند ولی طبق تجربه بسياری از افراد رويابين، ميزان بالايي از آنها تنها توهم ذهن بوده و ماهيت واقعی ندارند. بنابراين مقدار بازده اين روش برای کسب خبرهای غيب بسيار بسيار کم و تقريبا اتفاقی است.