

در شاخه های مختلف علوم روحی، قلب نقش اساسی در ادراک دارد و جمله هایی مثل گوش دادن به قلب و ایمان از ته قلب برای ما آشنا هستند. ولی آیا واقعا قلب هم قادر به ادراک است؟
در مقاله علمی که در نشریه Neurocardiology در سال ۱۹۹۱ به چاپ رسید نشان داده شد که قلب چیزی بیش از یک پمپ خون رسانی به بدن است و ارتباط ناشناخته بین مغز و قلب کشف شد.
محققانی به سرپرستی دکتر آرمور در دانشگاه مونترال بر روی رابطه بین قلب و مغز کار می کردند که متوجه شدند حدود ۴۰۰۰۰ سلول عصبی یا نورون تخصص یافته در قلب وجود داشته و با یکدیگر ارتباط دارند.
جای تعجب نیست که تعداد بالایی از سلولهای عصبی در مغز و طناب نخاعی باشند ولی اینکه چنین تعداد زیادی در قلب و بخش های دیگر بدن هم وجود داشته باشند نشان دهنده وجود هوش در قلب و امکان ارتباط با سایر بخش های بدن است.
سلولهای عصبی وظایف مختلفی را در بدن دارند. برخی از آنها اطلاعات را از مبدا گرفته و به سلول های دیگر می رساند و برعکس. همچنین آنها در بین خود نیز ارتباطات لازم را داشته و روی هم رفته شبکه ارتباطی عظیمی در سراسر بدن تشکیل می دهند. جالب اینکه عملکرد سلول های عصبی موجود در قلب تقریبا مشابه همان کارهایی است که در مغز انجام می شود.
این محققان نتیجه گرفتند که مغز کوچکی در داخل قلب است که متشکل از سلول های عصبی، انتقال دهنده های عصبی، پروتئینها، سلولهای همراه و … بوده و ساختاری مشابه همین اجزا در مغز دارد.
وظیفه اصلی این مغز کوچک در قلب، تشخیص تغییرات هورمونی و سایر مواد شیمیایی در بدن و اطلاع رسانی این تغییرات به مغز است تا با نیازهای ما هماهنگی پیدا کند.
وجود این ۴۰۰۰۰ سلول عصبی در قلب می تواند توجیه کننده بسیاری از امکانات و حالاتی که در قلب به طور دقیق توسط علوم روحی سنتی تشریح شده است باشد.
مطلب خوبی بود…