تغييرات حسی موقع برون فکنی یا پرواز روح | علائم پرواز روح

موقع برون فکنی يا ورود مستقيم به رويا ممکنه تغييراتی تو بدن ما ايجاد شه که يکيش که همون تغيير وزن بدن بود تو يکی از پستا بهش اشاره شده. می خوام از اين فرصت استفاده کنمو بقيش رو بگم.

– تغيير نسبت بدن در پرواز روح

ممکنه موقع خلسه، تو حس انتها و ابتدای یدن فيزيکی دچار مشکل شيم و ندونيم مرز بدن ما کجاست. اونم می تونه به خاطر قطع سيگنال های حسی به مغز باشه. مثلا ممکنه فکر کنيم کوچيک شديم و آب رفتيم و يا اينکه بدن ما به اندازه کل جهان بزرگ شده. اين مرحله معمولا بعد از فلج عضلات اتفاق می يفته و مربوط به جدایی ذهن از بدن فيزيکی هست.

– تغيير دمای بدن در پرواز روح

ما تو خواب دمای بدنمون کمتر می شه. چون ذهن ما از بدن جدا می شه ممکنه حس می کنيم يه منبع بيرونی گرما که همون جسم فيزيکی ماست داره بهمون حرارت می ده و داريم داغ تر می شيم که اين فقط يه تصوره.

– حس حرکت کردن در پرواز روح

ميزان حس حرکت تو بدن درجات مختلفی داره و ممکنه يه لرزش کوتاه يا جا به جایی يکی از اعضای بدن ما باشه يا حس پرواز و سقوط و …
اين به خاطر جدا شدن کالبد اختری از کالبد فيزيکی هست.

– افزايش تعداد ضربان قلب در پرواز روح

دو دليل برای افزايش ضربان قلب هست. يکی اينکه حس تپش قلب که قبلا فراموش شده بود يه مرتبه برای ما بارز می شه و دليل دوم اينکه ممکنه به خاطر افزايش هيجان و احساسات باشه چون داريم چيزی رو تجربه می کنيم که فراتر از تجربه های عادی هست. البته حالت ديگه مربوط می شه به افزايش جريان انرژی تو چاکرای قلب و اون حس تپش و ضربان، مربوط به قلب فيزيکی نمی شه بلکه ربط داره به چاکرای قلب که داره انرژی رو برای جدایی کالبد اختری از بدن آماده می کنه. در هر صورت حفظ خونسردی و مشاهده آگاهانه اون تپش ها برای گذر از اون مرحله لازمه.

– قطع جريان تنفس در پرواز روح

ممکنه به خاطر قطع آگاهی از بدن فکر کنيم که تنفس ما کوتاه تر شده يا اينکه قطع شده. اين نبايد موجب ترس ما بشه. ما تو رويا يا عالم اختری به نفس کشيدن احتياجی نداريم. پس تنفس بدن فيزيکی سر جاشه ولی آگاهی ما از اون قطع شده.

-حرکت چشم در پرواز روح

ممکنه با ورود به مرحله تتای مغز، حرکت چشم رو به سمت راست يا چپ داشته باشيم که نام اين مرحله روی خودشه يعنی rem يا حرکت سريع چشم که نشانه ورود به روياست.

– ورود به خلا در پرواز روح

گاهی با گذروندن مرحله ارتعاش يه کم بی هوش می شيم و وقتی دوباره آگاهی مون رو به دست مياريم وارد خلاء سياه رنگی می شيم که بعد از اون تصاوير رويا قابل ساختنه.

– حس شخصی ديگه در کنار ما موقع برون فکنی

هر کسی تو زندگيش حضور شخص نامرئی ديگه ای رو در کنارش حس کرده. پس اين يه حالت رايج هست و مخصوص زمان قبل از برون فکنی کالبد اختری نيست. اين احساس موقع فلج عضلات بيشتر می شه به همين خاطر با هم ارتباط مستقيم دارن. ميزان تجربه شخص ثالث تو اين جور وقتا از هر فرد به فرد ديگه فرق داره و به شکلای مختلف حس شخصی نامرئی خوب، خنثی و شيطانی تقسيم بندی می شه.

اگر چه تشخيص حضور فرد ديگه از روی شهود هست ولی ما راحت می فهميم که انگار اون موجود نامرئی داره نگاهمون داره و حرکاتمون رو زير نظر داره.
دليل اين حس می تونه چيزای مختلف باشه. نظريات بيولوژيکی می گند که مغز تو اون حالت در حال شروع رويا ديدن هست و به همين خاطر افکار و احساسات ساخته شده با واقعيت فيزيکی تداخل پيدا کرده. پس يعنی يه جور تصوير هيپنوگوگيک هست. تئوری های معنوی تر می گند که اونها اگه به شکل مثبت حس بشند، ارواح راهنما يا روح اجداد ما و اگه خنثی حس بشند روح های معمولی هستند و اگه حس منفی و ترس و وحشت بهشون داشته باشيم يعنی دمون و جن و شيطان هستن.