چهار مانع ورود مستقیم به رویای شفاف یا خواب روشن

روش ورود مستقيم به رویای شفاف یا خواب روشن برای بسياری از رويابين ها چالش انگيزه که می خوام ۴ تا از مهمترين چالش ها و موانعش رو بگم.

۱- ترس.
خيلی ها ممکنه از داستان های ترسناک بختک و شنيدن صدا و ديدن اشباح موقع فلج عضلات ترسيده باشند و ديگه به خودشون جرات امتحان مستقيم اين روش رو ندند. اگرچه گاهی فلج عضلات می تونه به خاطر ترس شما ترسناک بشه ولی اگه خونسرد باشيد معمولا چيز وحشتناکی نمی بينيد. دانش به اين لحظات بحرانی کمک می کنه. اگه شما بدونيد که تو اون لحظه ذهن و بدن شما داره چه شرايطی رو پشت سر می ذاره و يه چيز عادی داره رخ می ده اون وقت همه چی عوض خواهد شد.
تعدادی از توهم های فلج عضلات عبارت اند از:
ديدن نور و الگوهای تصويری
شنيدن صداهای تصادفی
احساس معلق بودن و شناوری
احساس ارتعاش
ديدن صحنه هایی از رويا که رفته رفته واضح تر می شه

تو هر مرحله از اونا شما قدرت کامل رو برای توقفش داريد. پس خودتون رو نترسونيد.

۲- خوابيدن به پشت
تصور می شه که خوابيدن به پشت بهترين حالت رويابيني و خواب روشن هست که شايد بر می گرده به کتاب مونرو. اگه کسی به اين وضعيت خوابيدن عادت نداشته باشه ادامه مراحل روش ورود مستقيم سخت می شه. پس به سمتی بخوابيد که راحت ترين. فقط فراموش نکنيد که عضلات چانه و صورت حتما بايد کامل ريلکس بشند. نحوه تنفس تون هم شبيه وقتی باشه که می خوابيد. پس وقتی خواب بوديد از قبل صدای تنفس خودتون رو ضبط کنيد بعد همون رو موقع تمرين تقليد کنيد. موقع خواب تنفس ما يک کم عميق تر حالت بيداری هست.

۳- به خواب رفتن دير يا زودهنگام
کليد ورود مستقيم به رويا و خواب روشن خواب بودن کامل بدن و بيداری کامل ذهن هست. پيدا کردن بالانس بين اين دو يکی از سخت ترين مراحل ورود مستقيم به روياست.
اگه موقع تمرين زود خوابتون می بره سعی کنيد بعد از بيدار شدن برای انجام روش رويابينی حدود ۳۰ الی ۴۵ دقيقه بيدار بمونيد بعد روش مستقيم ورود به رويا رو تمرين کنيد. اگه خوابيدن دوباره براتون سخته اون وقت حتی برق ها رو هم روشن نکنيد و بعد از چند دقيقه کوتاه بيداری رويابينی رو تمرين کنيد.

۴- عدم توانایی در مشارکت با توهم های زمان فلج عضلات
موقع نزديک شدن به رويا ممکنه توهم های مختلفی مثل شنيدن صدای يا ديدن تصاوير کوتاه و لمس حس های فيزيکی محدود و گذرا داشته باشيد. سوال يک ميليون دلاری اين که چه طوری با اونها مشارکت کنيم؟
مشارکت شما بايد هم به صورت غير فعالانه و مشاهده آميز باشه و هم با کمی دستکاری همراه باشه. يعنی اينکه نه روی اونها تمرکز کنيد و نه کاملا بی خيالانه باهاشون برخورد کنيد. مثلا اگه کسی حضور وجودی غير از خودش رو تو اتاق حس کرد نبايد بترسه يا بهش فکر کنه بلکه می تونه بهش بگه سلام. اونم با يه حالت بی تفاوت نسبی و با کمترين دخالت و در عين حال مشارکت آميز.