تجربه ماورا – صندوق فراموشی (نوشته عارف)

سلام

شاید شما هم مشکل من را داشته باشید و وقتی کار مهمی انجام می دهید افکاری به ذهن می آید که نمی گذارد زمان تجربه آن کار مهم را عمیق تجربه کنید. درس می خوانید ولی فکر شما جای دیگر است. به حرف های دوست خود گوش می دهید ولی گوش ذهن شما جای دیگر است. از خیابان عبور می کنید و مغازه ها را نگاه می کنید ولی چشم ذهن شما در حال مرور کردن خاطره های ذهنی است. دنیای بیرون هم ذهنی می شود و در گوشه اتاق هم می شود بدون آنکه با کسی ملاقات کرد و جایی رفت دنیایی دیگر در ذهن ساخت و به همان راضی شد. من آدم خیالبافی هستم و می توانم چیزهایی که گفتم را بیشتر توضیح بدهم و آدم های خیالباف دیگر حرف های من را تایید کنند. ولی می خواهم روشی موثر برای قطع خیالبافی بگویم تا اگر واقعا ارتباط با دنیای بیرون برای پیشرفت در زندگی حیاتی بود ذهن طور دیگر عمل کند مثل وقتی که مجبور هستیم کتابی را برای دادن یک امتحان بخوانیم و همه حواس ما به کتاب باشد. روش من روش صندوق فراموشی است.
برای اینکه تصور صندوق فراموشی بعدا بهتر شود باید اول یک صندوق واقعی ساخت. هر وقت کار جدی انجام می دهم و افکار و خیالات مزاحم من می شود آن را روی کاغذی کوچک به طور مختصر می نویسم و در صندوقی که آن را صندوق فراموشی می نامم می گذارم. هر روز به خود تلقین می کنم که هر چیزی که وارد این صندوق می شود از ذهن من فراموش می شود مگر اینکه برای من لازم باشد. اگر خاطره بدی داشته باشم وقتی این صندوق با قدرت ذهن من قدرت پاک کنندگی پیدا کند آن خاطره برای همیشه فراموش می شود. اگر هم چیزهایی باشد که روزی نیاز به آنها داشته باشم در زمان مناسب به ذهن من می رسند. وقتی این صندوق برای من جا افتاد به خود قالب آن نیازی ندارم و در ذهن صندوقی ترسیم می کنم و فکرهایی که باید آن زمان از ذهن من پاک شوند را به داخل آن انتقال می دهم.
صندوق فراموشی مراقبه ذهنی سختی نیست. البته می شود وقتی مراقبه می کنیم و در افکار غرق می شویم از آن استفاده کنیم تا راحت تر به خاموشی ذهن رسید. نمی دانم ایده اولیه این صندوق از کجا به ذهن من آمده است ولی می دانم روش های شبیه آن را قبلا می دانستم.