تجربه ماورا – سرزمین مقدس (نوشته محمد ودادی)

سلام
پیرو سوال خانم بوشهری در رابطه با تجربه خواب روشن بنده تصمیم گرفتم این تجربه ماورایی-مذهبی را بازگو کنم:
من در سن هجده سالگی گرفتار بحران و اتفاق ناخوشایندی شدم که زندگی آینده مرا دستخوش ویرانی کاملی میکرد.تنها کسی که میتوانست مرا نجات دهد خداوند بود.شرایط بسیار بغرنج و اسفناکی بود.من در این شرایط بدرگاه خداوند استغاثه کرده و تنها امیدم معجزه و خواست وی بود.درین بین نا خوداگاه به ذهنم خطور کرد که اگر مشکلم حل گردد ماهی یکبار به زیارت قم و جمکران بروم.القصه خداوند مانند همیشه در کور سوی نا امیدی و لب پرتگاه دستم را گرفت و نجاتم داد.الان که به گذشته خود نگاه میکنم و اتفاقات و نعمات زندگیم را میبینم متوجه حکمت سختیها و مشکلاتم میشوم خلاصه بخوام بگم دست خداوند را میبینم که خود افسار زندگی مرا گرفته و همانند پازلی مهره ها را در جای درستش قرار داد.من که از این گشایش خوشحال بودم برای اولین بار برای زیارت به جمکران و حرم شریفه رفتم و چند دوست صمیمی داشتم که آنها نیز اکثرا همراهم می آمدند.وقتی به جمکران رسیدیم من ارتعاش و انرژی بسیار گیرایی را حس کردم و زیارت این سرزمین تا روزها پس از بازگشت به من قوت میبخشید و بتدریج متوجه شدم زندگیم تغییرات مثبت و خوبی کرده است.دیگر طوری شده بود که دوست داشتم هر هفته بروم.در یکی از این سفرها که به اتفاق چهار دوستم رفته بودیم حدودا زمان اذان مغرب به مسجد رسیدیم چون قطارهای تهران جمکران سه شنبه و پنج شنبه ها راه اندازی شده بود و زمان حرکت ساعتی بود که زائران هنگام اذان مغرب مسجد باشند.ما شروع به خواندن دو نماز تحیت و نماز مخصوص امام زمان شدیم.نمازم که تمام شده در فاصله دو سه متری سمت راست و کمی عقبترم مبحوت شخصی شدم که تا کنون همانندش را ندیده ام من فقط عین وقایع را بی کمو کاست یا تحریفی ذکر میکنم و هیچ نظری در مورد این که ایشان که بود عنوان نمیکنم قضاوت با خودتان.وی لباسی عبا مانند به رنگ سبز درخشان و عمامه ای که آنهم سبز بود به طریقی خاص پوشیده بود و قدش صدو هشتادو پنج یا کمی بیشتر رنگ صورت سبزه ولی درخشان ریشی کاملا مشکی و سن تغریبی چهل ساله چیزی که مرا مجذوب کرده بود وقار وی و نحوه نماز خواندنش بود که گویی تمام وجودش غرق نماز است بعد دیدم یکی از دوستان که از قضا تغریبا همه چی را به مسخره و خنده میگرفت مانند مجسمه ای به آن شخص خیره مانده بقیه دوستانم هم یکی یکی مجذوب وی شدند و همگی در اینکه این شخص آدم معمولی ای نیست اذعان داشتیم.بعد از چند دقیقه نمیدانم چه اتفاقی افتاد که برای لحظاتی حواسمان پرت شد و با هم شوخی کردیم ولی من سریع یاد شخص یاد شده افتادم و به عقب نگاه کردم ولی نبود شاید یک دقیقه هم نشد که حواسمون پرت شد من سریع کل مسجد را نگاه انداختم و به سمت درب مسجد و حیاط دویدم هر چه گشتم وی را ندیدم.من به سراغ یک روحانی رفتم و گفتم چنین شخصی با این مشخصات را که دیده ایم اهل کدام کشور میتواند باشد و گفت میتواند سودانی باشد ولی ما مجاب نمیشدیم.من گفتم هیچ یک از ما نه جو زده شده ایم و نه میخواهیم اثبات کنیم وی امام زمان بوده ولی مشخصات ظاهری هاله نورانی و در عرض چند ثانیه غفلت ما نا پدید شدنش و اینکه شما میگویید کسی با این مشخصات را ندیده اید که خارج شود(در مسجد کنار ورودی و خروجی به کفشداری یک میزو صندلی اکثرا میباشد که یک روحانی آنجا مینشیند)یا ما دروغ میگوییم یا شما قضیه را جدی نمیگیرید.گویا وی فکر میکرد ما قصد اذیت کردنش را داریم و به همین خاطر دیگر جوابمان را نداد.لازم به ذکر است که وی از لحاظ ظاهری شبیه همان «کژال»بود که در تجربه خواب روشنم نوشته ام.اگر از دوستان کسی در مورد آن شخص نظری دارد راهنمایی کند.در ضمن من چندبار پس از اینکه از زیارت برگشته ام بلافاصله حین استراحت تجربیاتی بسیار زیبا از برونفکنی داشتم که مطرح خواهم کرد.