

بالا بودن هوش هیجانی در افراد می تواند جامعه را به سمت اعتلای اخلاقی ببرد. این افراد می توانند بازه های مختلف مربوط به عواطف خود را درک کرده و مشکلی در ایجاد تعادل عاطفی خود ندارند.
یکی از سخت ترین عواطفی که می توان به درستی آن را مدیریت کرد احساس خشم است. چه بسیار خشم های بیجایی که به علت مدیریت ناصحیح فرد به رفتارهای بسیار خشونت آمیز و خطرناک تبدیل شده و حتی پیامدهایی چون قتل را به همراه داشته است. برخی افراد هم به شکل ناصحیحی خشم خود را بلعیده و آن را سرکوب می کنند و این حس آتشین از درون آنها را مورد آزار قرار می دهد.
اما افراد دارای هوش هیجانی بالا در هنگام خشمگین شدن چه کار می کنند؟
این طور نیست که این افراد اصلا خشمگین نشوند بلکه خشم به سراغ آنها هم می آید ولی از آنجا که آنها در سیستم عصبی مرکزی خود دارای اعصاب تخصص یافته تر بیشتری هستند راحت تر می توانند عواطف مربوط به زمان حال خود را از وضعیت عمومی و کلی روحی خود تمایز دهند. این بدین معنی است که می توانند بخشی که به خشم مربوط است را جداگانه در نظر گرفته و به آن با دیدی غیر متعصبانه نگاه کنند و خود را کامل در آن حس غرق نکنند. آنها می دانند که چنین عواطف منفی با آنها بیگانه است و نباید سرگرم آنها شوند.
معمولا وقتی یک نفر خشمگین می شود خشم خود را سر اولین نفری که می بیند خالی می کند. این در حالی است که اگر فرد دارای هوش هیجانی بالا باشد افرادی که مقصر هستند و یا نیستند را به خوبی از هم تمایز داده و هر کسی را چاهی برای تخلیه خود در نظر نمی گیرند.
فردی که دارای هوش هیجانی بالا است می داند که هر حس و هیجانی در او چه کیفیتی دارد. بنابراین وقتی یک حس منفی را تجربه می کنند آنها می دانند چه کار کنند تا از دست آن خلاص شوند. در واقع آنها سعی می کنند درک کنند که چرا این قدر احوال آنها به هم ریخته است بنابراین علت آن را یافته و سعی در رفع مشکل اصلی می کنند و حس اخطار دهنده مربوطه را رها می کنند.
بسیاری از افرادی که دچار خشم شدید می شوند کسانی هستند که نمی توانند رابطه اجتماعی صحیحی داشته باشند. فردی که دارای هوش هیجانی بالا است می داند که دقیقا چگونه به طور موثر ایجاد ارتباط کرده و از مواضع خود را با حفظ خونسردی و آوردن ادله دفاع کند.
افراد دارای هوش هیجانی بالا می دانند که در پشت هر اقدامی یک حس و عاطفه وجود دارد. وقتی فردی در برابر آنها دچار خشم می شود به خوبی درک می کنند که آن شخص دچار چه حس بد درونی شده بنابراین به جای مقابله به مثل با او دچار حس دلسوزی می شوند و سعی در رفع هر چه بهتر و خونسردانه تر مشکلات دارند.
هوش هیجانی یک موهبت الهی خدادادی نیست و هر کسی می تواند در هر سنی آن را افزایش دهد و تغییرات رفتاری و عاطفی زیادی را در خود نظاره گر باشد.
کاملا درست هست ممنون از مطالب خوبتون