تجربه ماورا – خود برتر (نوشته هما)

سلام
من هما مادر چهار فرزند هستم. همسرم خیلی زود عمرش رو داد به شما. من موندم و چهار تا بچه یتیم. دستم به هیچ جا بند نبود. کاری هم بلد نبودم انجام بدم. حتی نمی تونستم کار کارگری و خدمتکاری پیدا کنم چون تو این صنف خیلی داوطلب هست و کار به ماها نمیرسه. خانواده همسرمم ما رو فراموش کرده بودن و تازه سهم ارث شوهرمم میخواستن. مجبور شدیم خونمون رو بفروشیم و سهم مادرش رو بدیم. با پول کمی که داشتیم یه آپارتمان ۵۰ متری گرفتیم و خدا رو شکر آواره نشدیم.

چند ماه هیچ پولی نداشتیم و با فروش یه مقدار اثاثیه تونستیم شکممون رو سیر کنم. بچه هام با شروع مدرسه دفتر کتاب میخواستن ولی خیلی شرمنده بودم که نمی تونستم براشون وسایل نو بخرم.

دیگه حس کردم دنیام تنگ شده و بچه هامم دارن اذیت میشن. تصمیم گرفتم با قرص برنج همه مون خودکشی کنیم. وقتی رفتم عطاری پاهام میلرزید. استرس داشتم. نشستم گوشه خیابون و گریه کردم. همه فقط چپ چپ نگام میکردن.

از خودم ناراحت شدم. منی که انسانم و اشرف مخلوقاتم باید بشم این؟ حتما کسی هست راهنماییم کنه. به قلبم رجوع کردم و گفتم حالا که تنها موندی تو بگو چی کار کنم. حس کردم قلبم باز باز شده و قدرت زیادی پیدا کردم. صدای درونی بهم می گفت قوی باش. ولی آخه چه طوری؟ بی اختیار راه می رفتم و نمی دونستم قراره کجا برم. ناخودآگاه یاد دوست قدیمیم افتادم که آشپز بود و غذا بیرون می داد. حس درونی یا شایدم خود برترم یا اصلا یه الهام بهم میگفت برم پیشش.

از اینکه رفتم پیشش خوشحال بود و وقتی مشکلاتم رو شنید ناراحت شد و گفت اتفاقا یکی رو میخواد که کنارش کار کنه چون کارگر قبلی رفته. منم از خدا خواسته کارم رو از همون روز شروع کردم. درآمدش کمکم کرد زندگیم بچرخه. بعد از چند سال کار آشپز حرفه ای شده بودم و بعد از جدایی از دوستم با چند نفر دیگه آشپزخونه خودمون رو تاسیس کردیم و وضع زندگیم از این رو به اون رو شد. نگران درس بچه هام نبودم چون می دونستم دکترا هم بگیرن باید بیان پیش خودم آشپز شن.

اگه اون روز اون حس درونی به دادم نمی رسید ممکن بود کاری کنم که به قیمت جون خودم و بچه هام و آخرتم تموم بشه.

پیامی هم دارم برای خانمایی که به خاطر فقر تن فروشی میکنن. فقر هیچ بهانه ای برای انجام گناه نیست. روح انسان با عظمته و از جنس خداست و اگه نتونه درآمد شما رو دربیاره یعنی روحتون رو نشناختید.