آناتومی دقیق یک چاکرا

در این پست به بررسی دقیق تر ساختار یک چاکرا و بخش های مختلف آن و همچنین تفاوت چاکرای کودکان و افراد بالغ که کمتر شنیده شده است پرداخته می شود.

مطالب زیادی در مورد چاکراها و اینکه چند عدد بوده و چه رنگی هستند و چه خاصیت هایی دارند در اینترنت و کتاب های مختلف وجود دارد. اما اینکه یک چاکرا دقیقا چه ساختاری دارد و هر بخش آن چه وظیفه ای دارد چیزی است که اطلاعات کمتری در مورد آن به چشم می خورد.

اطلاعاتی که در این پست آورده می شود از استادان شرقی مثل کوک سویی در مورد ساختار دقیق یک چاکرا و بخش های مختلف آن است.

در ابتدا نگاهی به تصویر زیر بیاندازید. در این تصویر، ساختار کلی یک چاکرا و نحوه ارتباط آن با نادی سوشومنا به نمایش درآمده است.

همان طور که دیده می شود یک چاکرا شبیه قیف است. در لبه بیرونی دارای اشکال گلبرگ مانند و همچنین یک قیف و یک ساقه است که به سوشومنا متصل می شود. نادی مرکزی یا سوشومنا وظیفه انتقال انرژی از چاکراها به زیرنادی هایی که به سایر بخش های بدن می روند را دارد. البته سوشومنا در بحث جریان کندالینی هم جایگاه مهمی دارد.

یک بخش بسیار جالب دیگر یک چاکرای سالم، شبکه تارهای چاکرا است. افرادی چون استاد کاک سویی وجود این تارها را به خاطر نقش دفاعی در برابر ورود انرژی های منفی و موجودات غیر ارگانیک مزاحم می دانند. گاهی اوقات شفادهی و ترمیم همین شبکه تارهای انرژی یک چاکرا می تواند نفوذ موجودات دیگر و وسوسه های آنها را کم کرده و چاکرا را به وضعیت سلامت باز گرداند.

علاوه بر این شبکه توری، شبکه توری ثانویه ای هم در بخش ساقه چاکرا و در نزدیکی سوشومنا قرار دارد. این شبکه هم وظیفه دفاعی داشته و اجازه نمی دهد تاثیر موجودات منفی دیگر از یک چاکرای آلوده شده به چاکراهای دیگر از طریق سوشومنا انتقال یابد.

تفاوت ساختار چاکرای کودکان و افراد بالغ

نوزادان وقتی تازه به دنیا می آیند هاله دفاعی و ساختارهای محافظتی زیادی ندارند و غرق در انرژی محیط هستند و فیلتر خاصی بین آنها و محیط اطراف نیست. چاکرای تاج آنها معمولا بزرگتر بوده و لازم است چاکرای اول آنها برای آماده شدن برای ایجاد ارتباط دنیوی نیز بازتر شود.

آسیب پذیری انرژیکی نوزادان تا سنین کودکی نیز ادامه دارد و میدان انرژی آنها نسبت به محیط اطراف تقریبا باز است. هنوز شبکه توری محافظت کننده برای چاکراهای آنها ایجاد نشده و به شدت نسبت به انرژی های منفی و حمله موجودات دیگر آسیب پذیر هستند. به همین دلیل بیشتر توهم می زنند، تغییرات خلقی بیشتری داشته و راحت تر مریض می شوند.

در حدود هفت سالگی، کم کم شبکه تارهای محافظتی در چاکراهای آنها ایجاد شده و قادر هستند انرژی های محیط را فیلتر کرده و مانع از ورود انرژی های مضر و حملات موجودات غیرارگانیک منفی شوند. همچنین بسیاری از اطلاعات ماورایی اضافی که باعث سردرگمی کودک می شود نیز حذف می گردد و او آماده می شود تا زندگی کاملا دنیوی را آغاز کند.

با گسترش و تکامل چاکراهای اولیه و ثانویه، تجارب عاطفی بیشتری توسط کودک قابل درک بوده و مشاهده می شود که وضعیت بلوغ و ساختار یک چاکرا چه قدر می تواند نه تنها بر اوضاع عاطفی و ذهنی ما اثر بگذارد بلکه بر ورود و خروج انرژی و فیلتر انواع مضر آن اثرگذار باشد.