

آیا احساس می کنید فردی هستید که مدام به دنبال راضی کردن دیگران هستید؟
افرادی که به دنبال راضی کردن دیگران هستند معمولا اعتماد به نفس و ارزش خود را در این کار دیده و به قدری به کار خود ادامه می دهند تا بلاخره دچار خستگی روانی، انرژیکی و جسمی شوند و ارزش درونی برای شخص خودشان قائل نباشند.
تلاش مداوم برای راضی کردن دیگران باعث می شود که خود را در زندگی سردرگم احساس کنید و هدف شخصی یا متعالی نداشته باشید و وقتی را برای کسب لذت درونی نداشته باشید. به علاوه از آنجا که راضی کردن ۱۰۰% مردم کاری غیر ممکن است بنابراین ممکن است گاهی از اینکه شخصی از شما ناراضی است احساس غم و غصه کنید.
شما ابتدا باید یاد بگیرید که خودتان باعث رضایت از خود شوید چون همه چیز از درون به پا می خیزد و ماندگار می شود.
برای عده ای این کار موجب می شود که احساس کنند دوست داشته شده اند. برخی نیز شفاگران مادرزاد هستند و می خواهند هر طور که شده به دیگران کمک کنند حتی اگر به ضرر خودشان تمام شود.
هر چند که کمک کردن به دیگران و خوشحال کردن آنها کار بسیار پسندیده ای است ولی اگر به قیمت خستگی عاطفی و انرژیکی شما و هدر دادن وقت مخصوص به خودتان تمام شود در این صورت باید عقب بکشید.
کمی اندیشه کنید و ببینید چرا راضی کردن دیگران برایتان مهم است؟ آیا به این وسیله احساس ارزش می کنید؟ احساس می کنید مورد عشق و دوست داشته شدن قرار می گیرید؟ آیا بخشی از عذاب وجدان شما خاموش می شود؟
– چون راضی کردن دیگران به شکل افراطی باعث دوری از خود واقعی شما و ندیدن اعتبار درونی تان می شود.
– راضی کردن دیگران تمامی ندارد.
– ممکن است افراد سودجو که نیت دوستی خالصانه ندارند را به خود جذب کنید.
– راضی کردن دیگران حس ارزشمند بودن شما را ارضا نمی کند.
– در طولانی مدت باعث خستگی و آزار به خودتان می شود.
– این کار نمی تواند جای عشق ورزیدن به خودتان را بگیرد.
– ابتدا باید نیت کنید و به خودتات گوشزد کنید که شما منجی همه نیستید و گاهی لازم است که ابتدا به رفع نیازهای خود بپردازید و کمک به دیگران را به خط قرمزهایی محدود کنید.
۲- قبول کنید که قرار نیست همه شما را دوست داشته باشند و حتی ممکن است با خوبی کردن بیش از حد به آنها، شما را ابله و یا کنه و یا فردی دخالت کننده بدانند.
۳- رسیدن به این باور که دوستان و اقوام واقعی شما همیشه در کنارتان خواهند بود و نیازی به فداکاری بیش از حد برایشان نیست.
۴- تمرینات مربوط به عشق ورزیدن به خود را انجام دهید.
۵- احساس ارزش از درون
۶- نهراسیدن از تعارضات
۷- قرار دادن خود و آسایش خود در اولویت
۸- یاد گرفتن گفتن نه آن هم بدون آوردن لیستی از عذر و بهانه
۹- قبول و رهایی احساس گناه بعد از گفتن نه
۱۰- ایجاد خط قرمز های خاص با دیگران
وقتی پای خودتان را از کفش دیگران بیرون بیاورید و خط قرمزهایی وضع کنید در این صورت نه تنها سلامت روانی و جسمانی شما بالا می رود بلکه بدون آسیب کمتر می توانید به دیگران کمک کرده و به وظایف انسانی خود برسید.
کم کم افرادی به زندگی شما جذب می شوند که حد و حدود شما را دانسته و به شما احترام می گذارند و کمک هایی در سطح معقول از شما می خواهند.