رهایی از افکار منفی و مزاحم

آیا مبتلا به حالتی شدید که مدام توی ذهنتون به افکار تکراری فکر میکنید و لحظه ای شما رو رها نمیکنن؟ هر لحظه فلان خاطره منفی به ذهنتون میاد و مرورش میکنید و تو دلتون میخواید تغییرش بدید و انرژی زیادی روش میذارید؟ زندگی کردن با این وضعیت خیلی سخته. در واقع افکار منفی و مزاحم زمان زیادی رو از ما میگیرن و به کلی انرژی حیاتی ما رو تخلیه میکنن. گاهی گذشت زمان هم روی رهایی از افکار منفی تاثیر نداره و خاطرات بسیاری قدیمی که بار منفی دارن مدام باعث آزار و اذیت ما میشن. در واقع گاهی شکنجه واقعی از طرف اون افکار هست تا خود عملی که در گذشته باعث رنجش ما شده.

انسان در شکنجه خودش توسط افکار خودش استاد هست و هیچ کس جز خودمون نمیتونه باعث آزارمون بشه.

ولی کلید نجات هم دست خودمونه و میتونیم از امروز شروع کنیم به تغییر کردن و افکار منفی رو از ذهنمون پاکسازی کنیم.

ولی چه طوری؟ آیا باید افکار منفی رو سرکوب کنیم و به جاش به چیزهای دیگه فکر کنیم؟ این بدترین کاری هست که میتونیم انجام بدیم. سرکوب افکار حتی از فکر کردن دائمی به اونها هم بدتره و میتونه انرژی منفی زیادی رو در ما ذخیره کنه.

متاسفانه افراد زیادی رو دیدم که مدیتیشن اونها این هست که اگر فکر منفی در ذهنتون اومد فورا اون رو سرکوب کنن و به چیز دیگه فکر کنن. این اصلا مراقبه نیست. کسی که حتی از افکار خودش باخبر نشه چه طوری میخواد آگاهی در مورد خودش کسب کنه؟

بنابراین اصلا به ذهنتون نرسه که بخواید افکار مزاحم رو پس بزنید. با ذهن توسط ذهن نجنگید چون بدتر لج میکنه.

قبل از اینکه بیایم راه کار رهایی ذهن از افکار مزاحم و منفی رو بررسی کنیم لازمه که ماهیت افکار رو بدونیم.

فکر چیست؟

وقایع گذشته شما و همچنین تمام شرطی شدگی ها و اعتقاداتتون به صورت حافظه در ذهن شما ذخیره میشه. این حالت به صورت ناآگاهانه رخ میده و خودمون انتخاب نمیکنیم که چه چیزی رو ثبت کنیم. بنابراین یک عملکرد اتوماتیک ذهنه.

ادراک و تفاسیری که در ذهن ما ایجاد میشن از همین حافظه ها و شرطی شدگی ها و همچنین خصوصیات ذاتی و ژنتیکی منشا میگیرن. این ادراک و قضاوت ها و تفاسیر به عنوان فکر در ذهن ما میان و میتونن اثرات منفی و مثبتی رو بسته به پیش فرض هامون داشته باشن.

بنابراین افکار همگی از خاطرات گذشته و تفسیر زمان حال و آینده بر اساس اطلاعات قدیمی مون تولید میشن.

وقتی که افکار ما منفی باشن (مثل نگرانی ها و استرسها و …) نوعی مقاومت رو در برابر جریان زندگی ایجاد میکنن که در نهایت باعث رنج شما میشه.

اما چه کسی مسئول تولید افکار هست؟ اگر شما اون رو ایجاد کرده بودید بنابراین باید قادر به کنترلش هم میشدید. حقیقت اینه که شما افکار رو تولید نمیکنید و این کار برعهده ذهن هست. ذهن هم معمولا حالت تولید افکار ناخودآگاهانه رو داره. برای اطلاعات بیشتر میتونید پست منشا افکار خود به خودی رو بخونید.

برای اینکه واقعا امتحان کنیم این جوری هست یا نه از خودتون بپرسید که آیا میتونید پیش بینی کنید که یک دقیقه بعد به چه چیزی فکر میکنید؟ اگر نمیتونید بنابراین اختیار تولید فکر دست شما نیست مگر برای چند ثانیه محدود.
ولی آیا ما ذهنمون هستیم؟ خیر. ما میتونیم از جریان ذهن جدا بشیم و حتی اتفاقاتی که در اون میگذره رو تماشا کنیم. بنابراین این ما هستیم که وقتی ذهنمون افکار رو به صورت انرژی تولید میکنه یکیش رو انتخاب میکنیم و مدام بهش فکر میکنیم. در واقع اصرار از خود ماست وگرنه خود ذهن فقط یک نمایشگر هست و افکار رو به نمایش میذاره و انتخاب کننده ما هستیم.

چه چیزی به افکار قدرت میده؟

افکاری که در ذهن تولید میشن تنها توسط توجه و علاقه تون قدرت میگیرن. در واقع توجه شما برای افکارتون مثل سوخت میمونه. پس هر چه قدر به افکار منفی و مزاحم بیشتر توجه کنید دارید به صورت ناآگاهانه بهشون سوخت میدید و تغذیه شون میکنید. بنابراین وقتی افکار مزاحم در ذهنتون ایجاد شدن سعی کنید بهشون توجه نکنید (با سرکوب کردن فرق داره) و نسبت بهش خنثی باشید تا خودش کم کم محو بشه.

از طرف دیگه هر چه قدر به افکار مثبت داخل ذهنتون توجه کنید قوی و قوی تر میشن و شما رو تبدیل به آدم مثبت میکنن. هر وقت ذهنتون این شانس رو داشت که افکار مثبت رو ایجاد کرد (مثل عشق و موفقیت و اشتیاق) روش تمرکز کنید و تغذیه اش کنید.

راه نجات ذهن از افکار منفی؟

بنابراین هیچ وقت جلوی جریان فکر چه منفی و چه مثبت رو نگیرید و اجازه بدید ایجاد شن و به سطح آگاهی بیان ولی به منفی ها توجه نکنید و فقط مثبت ها رو در نظر بگیرید و ادامشون بدید. در واقع بهتره که نقش شاهد رو داشته باشید و تماشاگر افکارتون باشید. منتها شاهدی که متمایل به جریانات مثبت هست. اگر هم در حین مراقبه هستید و نمیخواید به افکار مثبت هم توجه کنید در این صورت نسبت به هر فکری بی توجه باشید و فقط ظهور و انهدام اونها رو مشاهده کنید.

اوایل این کار سخته و به خاطر علاقه ذاتی به دنبال کردن افکاره ولی کم کم راحت تر میشه. همچنین این درس ارزشمند رو به شما میده که فکر نیستید و اونها جدای از شما هستن.

چرا افکار تولید میشن؟ مهم نیست. کسی دقیق نمیدونه چرا. ذاتش این طوریه. چرا خودتون رو اذیت میکنید؟ آیا مگه هیچ وقت میپرسید که چرا قلب میزنه؟ ذهن هم داره با تولید فکر به حیاتش ادامه میده و کاریش هم نمیشه کرد. شما حتی اگر یک میلیون سال هم سعی کنید که فکر نکنید نمیتونید فکر نکنید. فقط باید یاد بگیرید شاهد بمونید و به افکار منفی و ناخواسته توجه نکنید.
هر چه قدر هنر شاهد موندن رو بیشتر تمرین کنید افکار شما زودتر و زودتر میمیرن و اونهم به خاطر بی توجهی شماست. در واقع قراره تو مراقبه به این حالت برسیم نه اینکه اصلا فکر نکنیم و یا سرکوبشون کنیم.

تمرین مشابهی که میتونید برای رهایی از افکار منفی و مزاحم انجام بدید این هست که تصور کنید داخل یک تئاتر نشستید و هر چی فکر توی ذهن شما هست روی پرده سینما میفته و شما با اون فاصله دارید. در واقع فقط دارید مثل یک شاهد اونها رو به صورت خنثی تماشا میکنید. سپس برگردید و به پروژکتور نگاه کنید. اون نماد ذهن شماست. متوجه میشید که اون تصاویر همه ناشی از اون هستن و بنابراین اهمیتش برای شما کمتر میشه و خود به خود افکار کمتری هم در ذهن شما تولید میشه یا حداقل میزان ماندگار خیلی کمتری دارن و دیگه آزار دهنده نیستن.