داستان ماورایی – فصل دوم داستان باغ پدربزرگ ( گوی زمان) – نوشته محمد

به خانه ی جان وارد شدم . مشغول غذا خوردن بود .
– چی شد ..؟ به این زودی ملاقاتت تموم ..؟
– کدوم ملاقات ..؟ لعنت به این زندگی … لعنت به این نژاد … لعنت به ملکه و دنیای شیاطین ..
– چرا اینقدر عصبانی هستی ؟
– چرا ….؟؟؟ میپرسی چرا … ، خب تو هم اگه جای من بودی میرفتی می دیدی مادرت مرده و پدرت تو رو نمیشناسه بهم می ریختی … نه ؟
این زمان لعنتی اینجا یه سالم نشد ، اونور هفتاد سال شده ….
– خب حالا …. درکت میکنم . اما کاریش نمیشه کرد .
بغضم ترکید.
– آخه من تازه داشتم از زندگی لذت میبردم‌ ، تازه داشتم معنای خونواده رو حس میکردم . من حاضر نبودم بخاطر آینده ی من پدر و مادرم عذاب بکشن … دیگه هیچ طوری نمیشه اینو برگردوند … هیچ طور !!!!!
– شاید یه راهی باشه .
– چی ..؟
– هیچی ولش کن ..
– سریع بگو ببینم . خواهش میکنم اگه راهی هست بگو . هر راهی باشه فرقی برام نداره .
– گوی زمان
– چی …؟ گوی زمان چیه ؟
– یه وسیله برای تغییر و دستکاری زمان . میتونی تو دنیای انسان ها از اون استفاده کنی اما دنیای ارواح و شیاطین نمیشه .
– خب اون کجاس ..؟
– هیچ کس نمیدونه ..! طبق برخی از افسانه ها فقط اربابان شیاطین جاشو میدونن . اونا هم به همین آسونی به کسی جاشو نمیگن و باید تو رو بپذیرن .
– پس من برم .
– کجا ..؟
– پیش ملکه الیزا .. اون حتما جای گوی رو میدونه .
– نه من اجازه نمیدم … این کار یعنی مرگ . اون از هر حیله ای برای آسیب زدن بهت استفاده میکنه به خصوص الان که طلسمشو باطل کردی
– من خیلی وقته مردم جان … ازت ممنونم که کمکم کردی .. مطمئن باش که موفق میشم .
این را گفتم و بیرون زدم . به سرمای آنجا عادت داشتم . چاکراهایم را با خشم باز و بسته میکردم و پاهایم را روی زمین می کوبیدم . نمی دانستم کجا پیدایش کنم . از هرکس میپرسیدم رویش را از من برمیگرداند . انگار که از او میترسیدند . پس از مدتی خسته شدم . فکری به ذهنم رسید . با استفاده از چاکرای گلو صدایم را چند برابر بلند تر کردم و فریاد زدم :
– آهااااای…. الیزای ترسوووو.. کجاییی . بیا من کارت دارم ….
هیچ اتفاقی نیفتاد . آمدم دوباره داد بزنم که ناگهان صدایم قطع شد . بدنم سست شد و چشمانم سیاهی رفت .
چشمانم را که باز کردم در قصری بزرگ و با شکوه بودم . میان انبوهی از مجسمه ها و تصاویر زیبا روی دیوار ها . محو تماشا بودم که ناگهان صدایی لطیف مرا به خود جذب کرد .
– به..به.. نوجوان جنگجوی میدان . توی آسمونها دنبالت میگشتم .
زنی قد بلند و به شدت زیبا . اول فکر کردم که در بهشت هستم و او هم یک فرشته است ، اما از چشمانش شرارت می بارید .
– تو الیزا هستی ..؟
– بله مرد جوان . گویا با من کاری داشتید .
– من گوی زمانو میخوام .
– فرمایش دیگری نبود ..؟
– من برای مسخره بازی اینجا نیومدم .هر شرطی باشه می پذیرم ولی در قبالش اون گوی رو میخوام .
– چه جالب ..!! از جسارتت خوشم میاد . حالا بزار بیشتر با هم آشنا بشیم .
– تو رو همه میشناسن .. منم که لابد میشناسی .. لزومی به آشنایی نمیبینم .
– عجول نباش .. وقت زیاده .
از این آرامشش حالم بهم می خورد . ولی ناچار بودم هر چه می گوید بپذیرم .
– فراموش نکن آقا پسر … برای من ، کشتنت کمتر از یک چشم بهم زدن طول میکشه اما یه چیزی تو وجودت داری که دوسش دارم . می تونیم با هم بازی کنیم .
– خفه شو . من هرگز با یک شیطان پست همبازی نمیشم .
با شنیدن جمله ی من چشمانش دوبرابر بزرگ شد و در عرض یک ثانیه نقش زمین شدم .
– هیچ وقت به من توهین نکن .. هیچ وقت .. بار بعد زنده نمی مونی .
بعد به زیر دستش فرمان داد که مسابقه ای ترتیب دهند . سپس پیش من آمد و دستش را زیر چانه ام گرفت و چشمانش را درشت کرد .
– آماده ای بازی کنیم ..؟
.
.
.
.
‌.
خیلی شرمنده نتونستم سریع تر قرار بدم . بخدا خیلی سخته و اصلا وقت نمیکنم . به هر حال امیدوارم منو ببخشین و از داستان راضی باشید . مرسی