تجربه ماورا – در عقاید گاهی مسیر خطی یکنواخت وجود ندارد (نوشته کاتب نور)

سلام به دوستان خوب و عزیز.

مطالبی که می نویسم رو شاید کسایی بخونن که ظاهرا به ماورا هیچ اعتقادی ندارن ولی به نظرم اگه اعتقادی نداشتن الان این صفحه رو باز نمی کردن. میلیون ها سایت ایرانی و خارجی دیگه هست که می تونن باهاش سرگرم بشن ولی چرا این لحظه این سایت و چرا این پست؟ شاید بخشی از وجود اونها هنوز به متافیزیک و مسائل روحی اعتقاد داره ولی دو به شک هستن و یا با وجود اینکه خودشون رو آتیست و یا مادی گرای تمام و کمال می دونن یه چیزایی درونشون رو قلقلک میده که حقیقتی که اونها بهش رسیدن هنوز کامل نیست. این اتفاق برای من افتاد و می خوام تجربه خودم رو برای شما بنویسم. شاید افراد دیگه ای هم مثل من بین شماها باشن.

من ایران زندگی نمی کنم. از ده سالگی مهاجرت کردیم به کانادا. خانواده مذهبی یا معتقدی نداشتم. پدرم استاد فیزیک بود و به شدت از دین و هر چیزی که بوی ماورا بده متنفر بود. این اخلاق به من هم سرایت کرده بود. البته وقتی نوجوان بودم به خاطر جو مدرسه تا حدی به مذاهب و وجود متافیزیک اعتقاد داشتم ولی وقتی به پیشنهاد پدرم کتابهای آتیست و ندانم گرایی و متریالیستی رو خوندم به طور کل مطمئن شدم که به جز این دنیای مادی و بدن فیزیکی خبری از عوالم دیگه نیست. کسایی که ادعای ماورا داشتن رو شیاد می دونستم. تا اواخر ۳۰ سالگی همین طوری بودم. من هم رشته پدرم رو دنبال می کردم و فیزیک خونده بودم.

بین دوستان فیزیکدانم کسایی بودن که به شبه علم مشغول بودن. از مطالب فیزیک کوانتوم سوء استفاده می کردن تا پدیده های ماورایی رو توجیه کنن. از اینکه با این سطح از سواد و دانش این قدر خرافاتی بودن ناراحت بودم. تعداد اونها کم نبود. داشتم به این نتیجه می رسیدم که سطح سواد آکادمیک ربطی به شعور آدم نداره. تا اینکه ورق برگشت و زندگی من متحول شد.

کانادا کشور آزادی برای طالع بینیه و مغازه های طالع بینی زیادی توی هر خیابون پیدا میشن تحت عنوان psychic reading. یکی از دوستانم که هم رشته خودم بود و اعتقاد قرصی هم به ماورا داشت بهم گفت پیش یکی از طالع بین های معروف برم شاید نظرم عوض شد چون هر مطلب تئوری که از ماورا بهم می گفتن تاثیری توی عوض شدن عقایدم نداشت و بدتر عصبانیم می کرد. به خاطر همین دوستم تصمیم گرفت من رو عملا پیش یه طالع بین ببره. از پیشنهادش خیلی عصبی شدم ولی چون گفت پولش رو خودش میده قبول کردم برم. طالع بین یه مرد جوان بود. رفتارهای نامتعارفی داشت. بیخودی می خندید و خیلی تند حرف می زد. می گفت صداهای غیبی می شنوه و چون تعداد و سرعت این صداها خیلی زیاده اونم مجبوره خیلی تند حرف بزنه. گفت در مورد چی می خوای بدونی؟ گفتم تو غیب گویی پس من دیگه حرفی نمی زنم و فقط گوش میدم. گفت باشه. شروع کرد حرف زدن. اولش با اینکه حرفهاش درست بود ولی خیلی کلی گویی بود و گفتم حتما از تکنیک های روانشناسی استفاده میکنه. ولی وقتی بیشتر حرف زد تعجب من هم بیشتر میشد. اسم خواهر من رو گفت که توی نوزادی سقط شده بود و هیچ کس به جز من و خانوادم از این موضوع خبر نداشت و به هیچ کس چیزی نگفته بودیم. گفت روح اون مراقب خانواده ماست. مشخصات خونه ای که توی ایران زندگی می کردیم رو کامل گفت و خیلی چیزهای دیگه. من اون قدر شوکه بودم که نمی تونستم اون اطلاعات رو هضم کنم. گیج و منگ بهش نگاه می کردم. آخرش به من گفت که بهم حق میده یک ناباور باشم چون هیچ وقت فرصت نشده تجربه ماورایی داشته باشم. من اطلاعات داخل کتابهای آتیستی رو انجیل خودم کرده بودم. مادی گراها برای توجیه کارهای عجیب طالع بین ها دلایل زیادی می تراشن ولی به نظرم اگه می خواستم اون همه اطلاعات دقیقی که به من گفت رو به حساب دوز و کلک بذارم خودم رو به یه احمق تبدیل می کردم. به من گفت طبیعیه هر کسی یه مدت به چیزی خیلی اعتقاد داشته باشه ولی به خاطر اطلاعات غلط و فریب دهنده از مسیرش جدا شه. کم پیش میاد کسی مسیر خطی و یکنواختی توی اعتقاداتش داشته باشه. به من گفت تو حالا هم مسیر اشتباه رو می دونی و هم درست رو. اگه حس می کنی چیزهایی توی جهان هست که نتونستی باورشون کنی امیدوارم تجربه امروز بهت کمک کنه که از دید دیگه ای مطالعه کنی و به بقیه هم کمک کنی.

چند بار ملاقات با اون مرد لازم بود تا واقعا تکونی به باورهای اشتباه مادی گرایانه خودم بدم. پنهانی و بدون اینکه خانوادم مخصوصا پدرم چیزی بفهمه کلاس های یوگا و مدیتیشن می رفتم. به تجربه های ماورایی بقیه گوش می دادم. دوستان جدیدی توی این راه پیدا کردم و اون قدر تمرین کردم تا خودم هم چند تجربه درخشان ماورایی برام اتفاق افتاد. بعد از گذشت ۵ سال خودم هم کارت مربی گری گرفتم و به بقیه هم کمک کردم تا دید خودشون رو به جهان عوض کنن و متافیزیک رو در کنار همه چیزهای مادی قبول کنن. پدرم وقتی از کارم مطلع شد فکر کرد دیوانه شدم و دیگه با من حرف نزد. خیلی دوست داشتم به اون هم کمک کنم ولی تنها کسی بود که نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم. مادرم ازم خواست کاری به کارش نداشته باشم. رابطه مون اون قدر بد شده بود که مجبور شدم منزلم رو عوض کنم تا پدرم دیگه منو نبینه. ولی با مادرم همچنان در ارتباط بودم. وقتی بهش گفتم روح خواهرم کنار ماست و اسمش رو از یک طالع بین هم شنیدم اشک به چشمهاش اومد. مادرم گفت که هنوز هم خواب خواهرم با اینکه هیچ وقت زنده به دنیا نیومده بود رو می بینه و باهاش آرامش می گیره.

تغییر باورها مخصوصا اگه چیزی باشه که از خانواده شکل گرفته شده باشه سخته. همه کتابها و مطالبی که می خونیم ممکنه کاملا درست نباشن. کاملا غلط هم نباشن ولی ناقص باشن. دیدگاه های متریالیستی برای جهان مادی شاید درست باشه ولی حقیقت روی سنگ حک شده نیست و فقط بخشی از حقیقته. دنیای متافیزیک چندین برابر علم فیزیک وسیع تره و امیدوارم همه بتونن شانس شناخت اون رو داشته باشن.