تجربه ماورا – خاطره خوابگاه دانشجویی (نوشته سونیا)

سلام خدمت همه اعضای محترم سایت ارنوشا.

این اولین تجربه من تو نویسندگی هست خاطره ای که میخام براتون بنویسم ماله ده سال پیش هست اما شاید باورتون نشه
روزی نیست که بهش فکر نکنم .داستان از اینجا شروع میشه که من دانشجوی سال سوم بودم و توی خوابگاه اقامت داشتم دی ماه بود و هوا خیلی سرد و یخبندان بود برف سنگینی هم باریده بود پنجره ها هم کیپ کیپ بسته بودن. فصل امتحانات بود هم اتاقیای من برای درس خوندن رفته بودن کتابخونه .من مونده بودم و یکی از هم اتاقیام که خوابش خیلی سنگین بود به خاطره هم اتاقیم مجبور بودم چراغ اتاقو خاموش کنم.ساعت سه صبح بود و من شدیدا تو بحبوحه درس خوندن بودم برای امتحان فردا که یه هو یه چیزی حواس منو به خودش جلب کرد دیدم در همه کمد ها دارن باز و بسته میشن اول فک کردم دارم خواب میبینم محکم چشامو باز و بسته کردم اون چیزی که میدیدم غیر قابل باور بود در همه کمدها داشتن باز و بسته میشدن مو به تنم سیخ شد حتی چراغ مطالعه امو به طرف کمد ها گرفتم گفتم شاید بچه ها دارن شوخی میکنن دیدم نه هیشکی نیس از شدت ترس نه میتونستم داد بزنم نه میتوستم تکون بخورم دوستمم که ماشالا همچین خوابیده بود سعی کردم اسمشو صدا بزنم اما دهنم قفل شده بود اصلا شاید باورتون نشه یخ زده بودم نمیتونستم باور کنم. پاهام میلرزید فک میکردم فقط اینطور چیزا تو داستانها میشه و خرافاته من اصلا قبل این اتفاق اعتقاد به این طور مسائل نداشتم.خلاصه خودمو به هزار مصیبت رسوندم جلوی در اتاق چراقهارو روشن کردم با روشن کردن چراغ ها در ها دیگه تکون نخوردن ومن زود خودمو انداختم سالن قلبم میخاست بزنه بیرون از شدت ترس به هیشکی چیزی نگفتم به خصوص به بچه های خوابگاه میترسیدم هزار تا اسم بزار روم .وقتی به خونوادم تعریف کردم فک کردن من خواب دیدم ,نتونستم پافشاری کنم روی این موضوع .از اون روز به بعد سعی میکنم کسانیکه خاطره مشابهی دارن پیدا کنم و باهاشون در میون بذارم
هنوزم هر شب یادم میفته بدنم میلرزه. وقتی میخابم شبا دقت میکنم به در کمد و در اتاقها علامت گذاری میکنم میترسم این خاطره وحشتناک تکرار بشه ممنون که داستان منو خوندید.