آیا بدن ما می تواند خطرات چند ثانیه بعد را پیش بینی کند؟

آیا تا به حال شده که قبل از رخداد یک اتفاق بد، به دلتون بد اومده باشه و حالت دلشوره گرفته باشید؟ حسی از استرس به همراه افزایش ضربان قلب و نگرانی و بعد هم تجربه ی حادثه ای تلخ. در این حالات به نظر می رسه که ذهن ما چیزی رو چند ثانیه قبل از اون اتفاق تلخ پیش بینی کرده و بدن رو تحت تاثیر قرار داده تا خودش رو آماده رویارویی با اون اتفاق کنه. آیا چنین حالتی از نظر علمی و آماری هم اثبات شده هست؟

یکی از مقالات علمی که این پدیده رو بررسی کرده اذعان کرده که چیزی اساسی در مورد قوانین طبیعی وجود داره که هنوز کشف نشده (مقاله منتشر شده در ۱۷ اکتبر در ژورنال Frontiers of Perception). جولیا موسبریج، عصب شناس و از محققان این نوع تجارب حسی گفته که “بعضی از وقایع می تونن بدون هیچ دلیل موجه و منطقی، پیش بینی بشن. این نوع تجارب حسی هر چند واقعی هستن ولی کم رخ میدن. اما سوال اساسی اینه که مکانیسم این نوع پیش بینی ها چی هست؟”. این سوالی هست که هنوز محققین نتونستن از دیدگاه علمی برای اون جوابی پیدا کنن چون شاید هنوز به قدرت روح  و حتی وجود اون پی نبردن.

تحقیقات علمی بی شماری نشون داده که بین ۰ الی ۱۰ ثانیه قبل از اینکه انسان یه تصویر ترسناک رو ببینه ضربان قلب، قطر  مردک چشم و فعالیت مغزی اون تغییر می کنه. در بسیاری از این آزمایش ها، تصاویر ترسناک به صورت رندم و تصادفی به داوطلبین نمایش داده می شدن پس اونها قبل از دیدن تصاویر ترسناک نمی دونستن که قراره این نوع تصاویر رو ببینن.

دکتر موسبریج نمونه های زیادی از این تحقیقات رو بررسی کرد و مواردی رو انتخاب  کرد که به واقعیت نزدیک باشن. اون این طور نتیجه گرفت که مجموعا اثر پیش بینی وقایع توسط انسان، به کمک تغییرات فیزیولوژیکی بدن، اون هم درست چند ثانیه قبل از به وقوع پیوستن یک رخداد، حقیقت داره. این طور به نظر می رسه که انسان می تونه به طور ناخودآگاه، آینده رو در لحظات مهم و حیاتی پیش بینی کنه و به بدن هم هشدار بده حتی اگه خود اون فرد به طور آگاهانه از این حالت خبر نداشته باشه.

البته این مقاله چیزی در مورد قطعیت قدرت های ماورایی نگفته و فعلا به این نتیجه رسیده که انسان می تونه لحظاتی از آینده رو پیش بینی کنه و بدن انسان رو فراتر از قوانین فیزیکی و طبیعی تحت تاثیر قرار بده و توسط هم دستگاه هم ثبت بشه. هنوز دلیل این نوع توانایی انسان توسط محققین مشخص نشده و در هاله از ابهام قرار داره.