چرا انسان به حس کردن نیاز دارد؟ | عواقب محرومیت حواس

همه ما تا حد زیادی به استفاده از حواس پنجگانه خود مانند بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی نیازمندیم. باید بتوانیم هر چند تا از آنها را در زندگی روزمره خود استفاده کنیم تا زندگی متعادل و سالمی را داشته ایم.

آزمایشی به نام محرومیت حسی وجود دارد که در طی آن، تحریکات حسی قطع و یا به شدت کاهش پیدا می کند. فرد داوطلب را به اتاقی برده و عینکهایی را به آنها میزنند که فقط تصویر نوری مات و یکنواخت دارد. دستان را در لباسهای مقوایی قرار می دهند تا لامسه تحریک نشود. برای کاهش تحریک حس شنوایی هم صدا را کم کرده و صداهایی یکنواخت و خسته کننده پخش می شد .

این آزمایش ممکن است از چند ساعت تا چند روز ادامه پیدا کند. تحمل این شرایط برای دواطلبانی که حتی پولی را هم برای انجام این کار قبول کرده بودند سخت بود و از ادامه آزمایش دست کشیدند.

و اما نتایج محرومیت حسی:
در آزمایش فوق معمولا پس از چند مدت، فردا دارای توهمات بصری می شود. تمرکز فکر آنها به شدت کم شده و حتی نمی توانند روی یک مسئله ساده ریاضی تمرکز کنند. همچنین تعادل حرکتی آنها بر هم خورده و نمی توانند درک درستی از زمان و مکان داشته باشند. میزان افسردگی و ترس نیز در آنها بالا رفته و زمان را کشدار و طولانی درک می کنند.

از اینجا می توان نتیجه گرفت که ما به حس کردن و استفاده از حواس پنجگانه خود نیاز داریم و این برای تعادل مغز و اعصاب و سازگاری با محیط بیرون ضروری است و چنانچه محرک مناسبی به آنها نرسد می تواند سبب بروز مشکلاتی که در افراد روان پریش و بیمار مشاهده می شود گردد.