

موسیقی از دیرباز برای شفای انسانها و افزایش آرامش و شادمانی آنها مورد استفاده قرار گرفته است. اثر عمده آن در تاریخ را می توان به دوران پالئولیتیک نسبت داد. همچنین در یونان باستان، موسیقی به خاطر خواص درمانی آن همواره مورد توجه بوده است. این نحو به کار گیری از موسیقی در مصر باستان نیز مشاهده شده است.
مردمان تبت اولیه، ایران، چین و هند و برخی کشورهای دیگر قادر بودند به کمک موسیقی و نواخت های مختلف به حالات خاصی از خلسه برسند. حتی مردمان هلند نیز قادر به نواختن و خواندن بودند. بنابراین موسیقی در بیشتر تمدن ها به شکل های مختلف دیده شده و به صورت تکاملی شکل های بهتری به خود گرفته است.
تنها انسانها نیستند که قادر به تولید موسیقی هستند بلکه کل کائنات نیز دارای نواخت هایی است که از مدت ها قبل توسط ناسا ثبت شده است.
در یکی از تحقیقات مربوط به بررسی اثر موسیقی بر مغز، مغز تعدادی داوطلب توسط تکنولوژی fMRI در هنگام گوش دادن به موسیقی مورد علاقه شان مورد بررسی قرار گرفت و نحوه گردش خون در بخش های مختلف مغز مشاهده شد.
نتیجه این شد که مغز افراد داوطلب در حین گوش دادن به موسیقی دلخواه خود، تقویت گشته و سطح ارتباطات داخلی در مغز افزایش پیدا کرده است. این حالت که به آن پردازش مغزی کامل می گویند باعث ایجاد شادمانی عمیق، افزایش خلاقیت و بهبود مهارت های شناختی می شود.
طبق این آزمایش، بیشترین تغییر در اثر شنیدن موسیقی در قسمت شبکه حالت استراحت بوده که با آرامش درونی و فعالیت های ذهنی تطبیقی و خویش نگرانه در ارتباط است. این بخش در هر فرد چه به صورت اختیاری و چه به صورت خودکار در فعالیت های انسان مشارکت می کند.
همچنین این همان بخشی از مغز است که مسئول رویاپردازی روزانه بوده و مسائلی که از نیم کره چپ مغز بر می خیزد را توسط قدرت خلاقیت نیم کره سمت راست مغز حل می کند. به علاوه مرکز ارتباط با خود برتر و خرد درونی و همچنین افزایش همدلی نیز می باشد.
همچنین طبق مطالعه ای دیگر، بخشی از مغز به نام DMN که مثل یک کلید خاموش و روشن بین حالت تمرکز فکر شدید و حس خود درونی است و دارای توانایی های دیگر مثل تصویرسازی در مورد آینده و گشتن در بین راه حل های امیدوار کننده و الهام برانگیز است نیز با شنیدن موسیقی مناسب تحت تاثیر قرار می گیرند.
به علاوه شنیدن موسیقی باعث بهبود پردازش واکنش های فیزیولوژیکی و تغییر در نحوه تفکر نیز می شود.
اثر شگفت انگیز دیگر موسیقی درمانی این است که باعث رشد سلول های مغز و بهبود حافظه می شود. همچنین موسیقی قادر است سبب افزایش ترشح هورمون های استروئیدی شده که در نهایت موجب ترمیم و رشد سلول های قشر مخی می شود.
با تمام این تفاسیر موسیقی می تواند نقش احیا کننده مغز و بهبود دهنده برخی کارایی های آن را بازی کند ولی نوع موسیقی نیز مهم است. آهنگ های بسیار تند و بیش از حد هیجان انگیز معمولا اثرات مضر و معکوسی داشته و موجب افزایش ضربان قلب و بالا رفتن فشار خون و … می شوند.