توانایی ریاست و رهبری افراد، ژنتیکی است

چه چیزی باعث می شود یک عده همیشه به نقش های کوچک و پیش و پا افتاده بسنده کنند و عده ای همیشه در هر موقعیتی که باشند بتوانند سریع خود را ارتقا دهند و جمع زیادی را تحت کنترل خویش در آورند؟

انگار برای قشری از افراد جامعه، ریاست و قابلیت رهبری گروه، یک توانایی ذاتی است و معمولا چنین ویژگی در والدین و اجداد آنها هم مشاهده می شود.

دانشمندان دانشگاه لندن، هاروارد و کالیفرنیا و … با مطالعه عده زیادی از داوطلبان از قشرها و مشاغل مختلف به این نتیجه رسیدند که ژنوتیپی به نام rs4950 مسئول انتقال انتقال صفت ریاست و رهبری به نسل های بعدی است. بنابراین افرادی که این ژن را دارند در صورتی که در محیط مناسب و تربیت اصولی قرار گیرند با بیان این ژن، سریع تر از بقیه می توانند برای نقش مدیریت و راهبری آماده شوند. نکته آخر به ما یادآوری می کند که محیط و نحوه تربیت هم مهم است وگرنه امکان اینکه این ژن به صورت خفته بماند و فعال نشود وجود دارد. از طرفی راهبری و ریاست می تواند یک توانایی اکتسابی باشد ولی برای کسی که فاقد این ژنوتیپ است ممکن است راه اندکی دشوارتر باشد.

همچنین مطالعات دیگری بر روی ۱۰۰۰ داوطلب در موسسه قلب فرامینگهام آمریکا و … انجام شد و ژنوتیپ افراد در ارتباط با نوع شغل و زیردست یا رئیس بودن آنها مورد بررسی قرار گرفت و نتیجه این شد که رابطه زیادی بین rs4950 و قدرت رهبری در افراد مشاهده شد و تاییدی بر آزمایش بالا بود.

بنابراین می توان نتیجه گرفت که قدرت رهبری گروه و ریاست می تواند وابسته به ژن باشد و شاید بهتر باشد برای تصدی مشاغل مهم، نوعی آزمایش ژنتیکی از داوطلبان مربوط به کارهای ریاستی مهم گرفته شود. البته به خاطر حساسیت بالای این نوع مشاغل، حتما باید آموزش های آکادمیک و مناسب این شغل نیز به افراد داده شود زیرا در بروز یک توانایی، هم ژن و هم محیط و آموزش تاثیر به سزایی دارد.

البته هنوز مطالعات مربوط به توانایی ریاست ذاتی و رابطه آن با پیشرفت اقتصادی، تحصیلی و یا سیاسی مراکز وجود دارد و نباید از هر دو نقش محیط و ذات انسانها غافل شد. زیرا صرف داشتن یک ژن برای تصدی بهتر شغل نمی تواند تضمین کننده کارآیی بالای سیستم باشد و عوامل مختلف دیگری هم در این امر دخیل هستند و هنوز در حال مطالعه می باشند.